Een vorig leven van Henk, uit de praktijk reïncarnatietherapie van Marianne Notschaele

Aan de schandpaal © RHA Publishing/RHA Reïncarnatietherapie

AAN DE SCHANDPAAL

Henk (50) belt voor een afspraak. Hij heeft een keer een krantenartikel gelezen over hoe ik werk met vorige levens en is nieuwsgierig. ‘Waarom ben ik zoals ik ben?’

Tijdens een consult, toegespitst op vorige levens, laat ik hem praten over zijn probleem en luister op een andere manier naar zijn uitspraken.

***

Ik kan nog wel eens dichtslaan

‘Ik ben geen echte prater. Ik kan nog wel eens dichtslaan.’ Henk heeft in zijn leven vaak het gevoel ‘of hij teruggezet is’. Hij is bang van anderen met een grote mond. ‘Als iemand me aanvalt, kan me dat diep raken.’

Wanneer hij hierover vertelt, zie ik beelden voor me van een man die vastzit in een schandpaal. Middeleeuwen? Zo’n houten geval waar je je gezicht doorheen steekt en beide handen. Eruit kun je niet meer. De helft van de bovenste plank van de schandpaal is zojuist dichtgeklapt. Hij zit vast.

Ik vertel Henk wat ik zie en laat hem concentreren op het beeld van de man die vastzit. Ik vraag hem hoe de man zich voelt. Hierop zegt hij: ‘Hij krimpt ineen van pijn.’ Door verder op de emoties en dat wat er gebeurt in te gaan, ontrafelen we samen wat er precies gebeurd is.

Omdat Henk nogal veel opvallende ringen en kettingen draagt, iets wat niet zo past bij zijn timide houding en mannelijke verschijning, komt ook dat onderwerp aan bod. Hij blijkt in een ander vorig leven een priester te zijn geweest aan het hof (Bali/Indonesië).

***

Omdat ik verhalen verzamel over vorige levens voor mijn boeken en deze website, vraag ik of Henk thuis wil opschrijven wat hij meemaakte tijdens het consult.

Hieronder zijn relaas. Er is met opzet weinig aan de tekst veranderd. Het gaat om Henk’s belevenis:

“Marianne, het bezoek aan u heb ik echt als positief ervaren. Er is me wel het een en ander duidelijk geworden, vooral dat leven dat eindigde in een schandpaal.

Waar dat gevoel vandaan kwam, van dat teruggezet zijn, dat vernederd zijn en voelen, niet goed genoeg zijn, beter moeten zijn dan een ander.

Rijkdom in Bali

Wat ik eigenlijk wel leuk vond, was dat andere leven op Bali aangaande die kleding, kettingen en ringen. Dat straalde voornaamheid en rijkdom uit, maar vooral dat wat u erover gezegd heeft, geeft mij nu een positief gevoel omdat ik me toen daar ook goed en sterk voelde. Ik had me ook al eens afgevraagd waarom ik me zo kleed, met veel kettingen en ringen, daar voel ik me goed in en ’t is wel opvallend – en eigenlijk wil ik helemaal niet opvallen – en dan toch die sieraden.

Maar nu wil ik het verleden laten rusten en mij op de toekomst richten want ik wil best oud worden, maar dan moet ik er wel wat van maken, zal ook wel goed komen. Ik moet niet alles tegelijk en op staande voet willen, ben best wel eens te ongeduldig. Het gezegde van de beloning van geduld is geduld, misschien moet ik me daar maar aan houden.

Hier de beleving in de schandpaal.

In het oosten van Nederland had ik een groot landgoed waarvan ik het meeste land weer verhuurde aan kleine boeren. Die waren min of meer van mij afhankelijk. Ook beheerde ik nog een groot landgoed van een baron, geen prettige man. Ik was rentmeester over dat landgoed. Ook dat land was verhuurd aan boeren, ook zij waren voor een groot deel afhankelijk van mij.

Ik nam beslissingen over de bedrijven, maar ook over de omgeving. De mensen kwamen geregeld om raad bij mij en ik hielp ze zoveel mogelijk. Ik zorgde voor de veiligheid in de omgeving, was een soort buffer tussen de mensen en de overheid. Ik bouwde daar een schooltje voor de kinderen van de boeren zodat ze d’r eigen beter konden ontwikkelen. Was d’r een ziek, dan hielp ik, of zorgde dat hulp geregeld werd.

Ik voelde me gelukkig met mijn gezin en familie. Alles liep goed, maar langzaam ging het minder. De opbrengsten van het land werden minder en er kwam ziekte onder het vee. De mensen werden armer, er werd mij om raad gevraagd.

Nou had ik ze al meer voorgehouden dat ze meer andere gewassen moesten kweken want de grond raakte teveel uitgeput. Pas laat ging men toch over op andere gewassen, maar dat pakte slecht uit. Men moest er nog veel over leren, er werden fouten gemaakt. Ook de afzet was moeilijk, waardoor ze nog armer werden. Daar kreeg ik de schuld van en ik moest weg. Ze wilden mijn bezittingen hebben, maar dat ging niet zomaar.

Ik legde ze uit, dat ze geduld moesten hebben, want met een paar jaar zou het zeker goed gaan. Maar ze wilden het niet geloven, werden agressief, ik werd ook bang. Wat zou er kon er gebeuren? Misschien zou het overgaan of zouden ze tot inzicht komen dat het wel goed zou komen. Nee, ze werden nog agressiever en bedreigender.

Schandpaal

Op een vroege ochtend werd ik overvallen en stond zo in een schandpaal. Hoe het allemaal ging weet ik niet eens, zo snel ging het. Ze waren echt erg onredelijk en kwaad, ze stookten elkaar op. Ik werd nu helemaal van alles beschuldigd en uitgescholden en er werd ook van alles naar me gegooid wat erg pijnlijk en vernederend was. Ik was verdrietig en bang, ik had altijd voor ze klaar gestaan om ze vooruit te helpen en nu dit.

Ik was bang voor mijn vrouw en kinderen, wat er met hen zou gebeuren, ook voor andere familieleden en vrienden. Wat voor nadeel konden die er van krijgen? Als maar pijnlijker en angstiger. Wat moet er van terechtkomen?

Voelde ook, toen ik zo in die schandpaal stond, met al die woedende mensen om me heen, dat ze bang werden en al afstand namen, niet bij me wilden horen om d’r eigen te redden. Dat was pijnlijk voor mij, te pijnlijk.

Wat ik nu tegen die man, die gestorven is in die schandpaal en tot degenen die hem dat aangedaan hebben, zou willen zeggen: dat jullie hem diep teleur hebben gesteld door hem zo diep te kwetsen en te vernederen. Jullie wisten dat hij altijd het goede met iedereen voor had, altijd iedereen gelijk heeft behandeld. Dat het door allerlei omstandigheden niet goed ging, daar kon hij op dat moment ook niets aan doen.

En zoals je nu weet, is het toch goed gekomen, zoals hij had voorspeld. Maar jullie waren wel de oorzaak dat hij daar is gestorven, waar hij het nog steeds moeilijk mee heeft. Echt dom en bekrompen reageerden jullie! Denk ruimer, er is zoveel meer. Ik hoop toch dat u –hoe verkeerd u ook handelde- vrede met jullie eigen kan sluiten.”

Toen Henk een paar maanden later zijn verhaal persoonlijk kwam afgeven, dronken we samen een kop thee en spraken na over het consult, zijn vorige leven(s) en spirituele zaken waarover hij nog vragen had.

Op dit moment voelt hij zich minder ‘teruggezet’; de informatie uit het consult deed hem goed. ‘Dichtslaan’ ten opzichte van anderen wordt minder. Hij is opener (nu hij figuurlijk gezien uit de schandpaal is gestapt) en draagt met meer trots zijn vele sieraden.

We houden contact. Af en toe een boek uitwisselen, een kop thee. Ook al blijft hij niet direct een echte prater, zoals hij zelf zei, babbelen over onderwerpen die zijn interesse hebben, lukt prima.

Met dank aan Henk voor zijn bijdrage.

Marianne Notschaele-den Boer

RHA Publishing

Terug naar beginpagina voor andere verhalen.

NIEUW: Boek 'DIEHARDS IN DE WAR' - oorlog en reïncarnatietherapie

NIEUW: Boek 'IK WAS EENS...' - vorige levens en reïncarnatietherapie

Boek ‘WAAROM ESTHER GEEN ROBINSON WERD’ - vorige levens en reïncarnatietherapie

© RHA Publishing, april 2009