LIEVE GEDICHTJES van Ria Lips uit Breda ©
Informatie uit de praktijk
reďncarnatietherapie van Marianne Notschaele-den Boer
© Uitgeverij RHA Publishing/RHA
Reďncarnatietherapie
LIEVE
GEDICHTJES
Eind september 2009 ontving ik per post een aan mij
geadresseerde envelop. Terwijl op een sombere dag buiten de regen naar beneden
plensde, scheen binnen plotseling de zon.
Afzender Ria Lips
schreef dat mijn boek 'Waarom Esther geen
Robinson werd' haar emotioneel diep had geraakt. Hiervoor wilde ze me
bedanken op haar manier. Door me iets toe te zenden.
In de envelop zat een mapje met zelfgemaakte, mooi
geprinte gedichtjes. Lieve gedichtjes over reďncarnatie, engelen, het leven,
keuzes die we maken, etc. Ze schreef, dat ze niet wist of ik haar gift zou
waarderen, maar ze had haar ‘ingeving’ gevolgd.
Omdat er tussen haar gedichtjes ook gedichtjes van
engelen zaten, glimlachte ik en dacht: inspired
by… in spirit… geesten, engelen… zou een engel haar iets hebben
toegefluisterd?
Ria’s kadootje kwam precies op het juiste moment. Ik twijfelde
of mijn boeken zin hadden voor lezers. Serieus overwoog ik die dag of ik nog verder
zou schrijven aan twee nieuwe boeken over vorige levens, waaraan ik al begonnen
was. Waar moest ik de tijd vandaan halen tussen de vele te beantwoorden mails,
telefoontjes en consulten.
De dankbrief en gedichtjes waren dus meer dan welkom J. Een ruggesteuntje…
Een paar van Ria’s gedichtjes vind je hieronder. Met
haar goedkeuring mag ik ze vermelden. Lezers mogen de gedichtjes gerust
kopiëren, maar vermeld dan wel de naam van de maakster. Dat is wel zo netjes.
De geschiedenis
herhaalt zich
Geen mens
ontkomt er aan,
Dezelfde lessen
om te leren
De wegen die we
gaan.
Miljoenen
hebben die gelopen
En ook na ons zal
het zo zijn,
Alles wat wij
achterlaten,
Loopt als een
rode lijn
Door levens die
nog na ons komen,
Als de ziel
reďncarneert
Laat hij altijd
sporen na
Waar een ander
weer van leert.
© Ria Lips Breda
***
De ogen van
zijn moeder,
Van wie heeft
hij zijn lach?
Ik wik en weeg,
kom er niet uit,
Ik kijk naar
zijn gedrag.
Er is altijd
wel iets,
Dat je herkent
van je eigen kind,
Maar de ziel
die in dat lichaam woont,
Weet wat ze
samenbindt.
En al lijkt hij
op zijn ouders,
Er wŕs een
vorig leven
En door
ervaring wijs geworden,
Is hij zichzelf
gebleven.
© Ria Lips Breda
***
Ik wil zo graag
vertellen
Dat het leven
verder gaat.
Dat al ons
lijden zin heeft,
Er is een
wereld zonder haat.
Dood is niet
dood,
Pas dan begint
het leven.
We zijn hier
allemaal te gast,
En blijven hier
maar even.
Wij zijn geen
vreemden voor elkaar
Je hebt elkaar
gekend,
Al kun je het
niet plaatsen
Je veel
vergeten bent.
Maar als je
iemand aankijkt,
En het voelt
vertrouwd, zeg dan
‘Dit is geen
toeval meer,
ik ken jou,
maar waarvan?’
© Ria Lips Breda
Met dank aan
Ria Lips © voor haar gedichtjes..
Marianne Notschaele-den Boer
Terug naar beginpagina voor andere verhalen &
boeken over vorige levens
____________________________________________________________________________________________________________
© RHA Publishing, oktober 2009