VROEGER IS NOOIT DOOD – boekrecensie
DIEHARDS IN DE WAR & IK WAS EENS
door Ewald Wagenaar, redaktie Koorddanser,
nr. 263, mei 2009
De tekst van het gehele artikel vindt u hieronder:
VROEGER IS NOOIT DOOD
‘Ik was eens..., vorige levens en
reïncarnatietherapie’ en ‘Diehards in de war’ van Marianne Notschaele – den
Boer, uitgeverij RHA Publishing.
De ontdekkingen over reïncarnatie,
waarover parapsycholoog dr.Titus Rivas ook elders in deze Koorddanser weer
schrijft, krijgen in de beide recent verschenen boeken van Marianne Notschaele
- den Boer hele concrete toepassingen. Ervaringen in vorige levens zijn zelden
‘dood’, al komt de hoofdpersoon nogal eens op bijzondere wijze om het leven.
Om maar ‘s met iets persoonlijks te
beginnen: ik herinner me de loopgraven in de Eerste Wereldoorlog erg goed. Dat was
geen leuke tijd. Om niet te zeggen hell on earth. Dit is me overigens pas op
latere leeftijd – toen ik al kennis had van meditatie en (zelf)regressie –
duidelijk geworden. Ik kan niet ‘rustig’ door NoordFrankrijk rijden en bij de
beelden in de film ‘Im Westen nichts Neues’ (en tal van Discoverydocumentaires)
krijg ik het zweet in de handen en een onbeschrijfelijk onbehaaglijk gevoel dat
geen enkele andere film mij ooit gaf, vermengd met een merkwaardige herkenning.
Sceptici mogen dus direct beweren dat dit mijn eigen verzinsels, projecties en
aanstellerijen zijn. Voor mij zijn het akelige herinneringen die mij in dit
leven hebben geholpen moeilijke dingen uit mij eigen levensgeschiedenis te
zien, te accepteren, te helen en goede beslissingen te nemen.
Historisch
Het was dan ook een verrassing toen we
op de redactie het boek ‘Diehards in de war’ ontvingen van
reïncarnatietherapeute en auteur Marianne Notschaele – den Boer. De ondertitel
‘oorlog en reïncarnatietherapie’ doet al vermoeden waarom. Hierin worden 12
verhalen van cliënten met oorlogsherinneringen opgetekend door de schrijfster.
Neem het verhaal van ‘Marianne’, een andere neem ik aan dan de schrijfster
zelf. Deze Marianne kwam om bij een atoombom in Japan, aan het eind van de
Tweede Wereldoorlog. Enige tijd na de bekende flits die de atoombom had
gegeven. Deze ervaring in haar vorige leven blijkt in haar huidige leven een
problematische rol te spelen: plotseling alles kwijtraken, de fysieke snelle
aftakeling, de zwangerschap en het einde ervan,
angsten, en nog tal van diepgevoelde emoties en waarnemingen. Het
‘aarden’ van zichzelf bleek in het licht van deze gebeurtenis extra aandacht te
vergen in haar huidige leven. En het accepteren dat ‘niets in het leven 100
procent zeker is’. Los van de vele opvallende bewijzen – zie hiervoor ook het
artikel van Titus Rivas in dit nummer van Koorddanser – rond reïncarnatie, ja
ja er zijn écht herinneringen die historisch getoetst én bewezen zijn blijft
het altijd onzeker of de vroegere gebeurtenissen áltijd écht zijn. Echt in de
zin van historisch. Want de menselijke geest kan de boel in de bovenkamer soms
fraai voor de gek houden. Projecties, associaties, identificaties en overdracht
om maar ‘s een paar te noemen kunnen er ook voor zorgen dat mensen zich dingen
herinneren die ze nooit hebben meegemaakt. Dat heeft de wetenschap ons
duidelijk gemaakt. Dus alertheid met het leggen van herinneringen uit vroegere
levens en de huidige levensvragen of problemen blijft geboden. De waarde is
mijns inziens altijd groot als iemand zich integer een beeld of situatie uit
een vorig leven herinnert. Want echt of projectie: het beeld van toen kan
behulpzaam zijn bij het begrijpen of helen in het nú. Het enige wat ervoor
nodig is, is dat de beelden serieus worden genomen als realiteit voor degene
die de beelden heeft. Of ze historisch zijn of niet, maakt voor de
psychologische waarde eigenlijk niks uit.
Het hielp
En dat brengt me gelijk op mijn
kritiekpuntje op het boek: de psychische problemen in de huidige werkelijkheid
van de mensen die het boek beschrijft, blijken steevast hun wortels in een
vorig leven te zijn(*). Maar dat er meer redenen aan een probleem ten grondslag
kunnen liggen, wordt in het boek mijns inziens te weinig uitgewerkt. Ook de
‘Peter’ (Duitser in de Tweede wereldoorlog), ‘Ferry’, een ‘moeilijk’ kind dat
aan de Ritalin zit, een onderduiker, een Engelse vliegenier, bommenwerper, en
onder meer ‘Bert’, uit de loopgraven van de Eerste Wereldoorlog, hebben in meer
of mindere mate baat bij hun beelden van het vorige leven. Ze gaan nu inzien
hoe ‘vroeger’ helemaal niet dood lijkt te zijn. Het zijn geen succesverhalen,
zoals ‘ik heb het gezien en nu ben ik eindelijk helemaal beter’. Maar wel hielp
het bewustzijn over het verleden ieder om iets van het heden beter te begrijpen,
en er grip op te krijgen. Het hielp. Maar het inzicht bleek vrijwel nooit een
complete ‘genezing’ te bieden. Bijvoorbeeld de huidige emotionele
afstandelijkheid van ‘Bert’ door de loopgravenervaring, lost niet op door het
verband te zien met dit verleden. Er zullen meer therapieën nodig zijn om hem
er vanaf te helpen, áls hij het werkelijk wil.
In mijn eigen situatie weet ik dat de
gebeurtenissen in de verschillende levens iets vertellen over mijn ‘zielsaard’;
dat die zich maar traag ontwikkelt en ieder leven opnieuw weer iets toevoegt
aan de levensconclusies van mijn diepste individualiteit. Kortom: de verhalen
zijn niet per se de diepste werkelijkheid, maar ze verwijzen ernaar.
Ontwikkelingsgang
Ervaringen in dit en een vorig leven
wijzen op een levens-of beter ziels-verhaal; die heeft vele componenten. Je
lichaam bijvoorbeeld. Het kan in het volgend leven beperkingen en mogelijkheden
hebben om iets uit een volgend leven alsnog te maken, of juist onmogelijk te
maken, zoals de zwakkeling in een nieuw leven een sterk gestel aantrekt. Of je
psychische vermogen: je ziel ‘kiest’ (of krijgt of trekt aan?) in een volgend
leven een krachtiger astrologisch gesternte om te kunnen acteren in de
gebeurtenissen die zich in dat leven zullen aandienen. Of de cultuur, partner,
ouders etc. die ook het gedrag in de ontwikkelingsgang kunnen beïnvloeden. Hier
raakt het verschijnsel van de reïncarnatie de andere grote onderwerpen als lot
en karma. Daarover zijn weer (tal van) andere boeken geschreven.
Tot slot verdient de methode van de
auteur aandacht. De schrijfster laat de cliënten eerst de wens, het probleem of
vraag voor zichzelf formuleren en gaat dan met ze in gesprek. daarbij luistert
ze goed naar taalkundig terugkerende zegswijzen. Zo spreekt de gevangene ‘Mirjam’
vaak over ‘boeien’, al dan niet ‘geboeid worden’ en ‘machteloosheid’. Ze
begeleidt vervolgens het herinneringsproces met behulp van uiteenlopende
therapeutische technieken, waarbij het opschrijven of tekenen van de verhalen
of beelden steeds terugkeert. Ook het andere boek, ‘Ik was eens...’ beschrijft
reïncarnatieverhalen. Echter zonder het thema ‘oorlog’ erin. Door de verhalende
stijl is dit ook een uitermate leesbaar boek dat warm aanbevolen kan worden
voor wie zich op reïncarnatie wil oriënteren.
Reageren? redactie@kd.nl.
(*) Als
auteur van beide boeken wil ik aanvullen dat het juist mijn bedoeling was het
accent te leggen op ‘vooral werken met vorige levens’. Als
reïncarnatietherapeute ben ik me bewust van het feit dat ‘werken met vorige
levens’ slechts een onderdeel is van een therapietraject.
Juist omdat
ik praktijkvoorbeelden wilde weergeven waaruit duidelijk wordt hóe je
therapeutisch met vorige levens kunt werken, is dit specifieke onderwerp naar
voren gehaald. Daardoor is werken met conceptie, zwangerschap, geboorte,
bonding, jeugd etc. onderbelicht. Dat wil niet zeggen dat dergelijke
onderwerpen tijdens het therapietraject niet aan bod kwamen. Deze ervaringen
zijn in de boeken slechts aangestipt.
Marianne Notschaele-den
Boer
______________________________________________________________________________________________
NIEUW: Boek 'DIEHARDS IN DE WAR' - oorlog en
reïncarnatietherapie
NIEUW: Boek 'IK WAS
EENS...' - vorige levens en reïncarnatietherapie
Boek
‘WAAROM ESTHER
GEEN ROBINSON WERD’ - vorige levens en reïncarnatietherapie
Terug naar beginpagina voor
informatie over boeken, auteur en andere verhalen uit de praktijk
reïncarnatietherapie van Marianne Notschaele.
___________________________________________________________________________________________________________
© RHA Publishing, mei 2009