Een vorig leven van Ton, uit de praktijk reïncarnatietherapie van Marianne Notschaele

MRI-scan en Atlantis © Uitgeverij RHA Publishing/RHA Reïncarnatietherapie

MRI-SCAN EN ATLANTIS

Cliënten willen best hun vorige levenservaringen uit consulten voor me op papier zetten zodat ik daar een boek van kan maken met praktijkvoorbeelden. Persoonlijke verhalen op deze website zetten, dat vinden sommigen net even ‘te’. Vandaar dat ik therapeutische verhalen en uitgebreide vorige levenservaringen verwerk tot verhalen voor boeken zoals 'Waarom Esther geen Robinson werd' en ik wat minder ernstige verhalen ‘ronsel’ voor deze website. Soms moeten mensen uit mijn familie eraan geloven… ;)

***

Mijn vader, Ton (73), is paranormaal gevoelig, net zoals mijn moeder -ik heb ’t niet van een vreemde-, maar ‘echt geloven dat vorige levens bestaan’, nou nee, dat gaat hem te ver. Dat weerhoudt me er niet van hem regelmatig te plagen met opmerkingen als: ‘ach, dat komt vast door een vorig leven’.

Toen hij vorig jaar last kreeg van een beknelde zenuw in zijn been en daarvoor een MRI-scan moest ondergaan in het ziekenhuis, vertelde hij me zenuwachtig te zijn. Hij vroeg zich af of hij lang genoeg stil kon liggen tijdens het onderzoek. Ik grapte: “Dan moet je voor de lol je aandacht eens verplaatsen als je in zo’n ding ligt en denken aan de laatste keer dat je in een dergelijk apparaat lag. Zal vast in Atlantis geweest zijn.”

Mijn vader gelooft niet zo in het bestaan van vorige levens. Wel in metaforen en symboliek. Maar, hij beloofde dat hij zou proberen zijn aandacht te verplaatsen, misschien naar Atlantis, als hij in de MRS-scan zou liggen. Dat zou in elk geval afleiding geven, wie weet ging de tijd dat hij stil moest liggen dan sneller voorbij.

“Wil je ’t voor me opschrijven, als er wat leuks gebeurt?” Ja, dat zou hij doen; hij verwachtte er weinig van.

***

Hieronder zijn eigen verslag van wat er gebeurde:

“Een probleem met de ischiaszenuw in mijn rechterbeen zou wel eens zijn oorzaak kunnen vinden in een kleine afknelling van een zenuw bij een van de lendenwervels. Althans dat vermoedde de neurologe. Een MRI-scan zou nadere informatie kunnen geven.

Dan krijg je via de wonderen van de moderne techniek een soort inwendig overzicht met vele details van bepaalde lichaamsdelen. Een MRI-scan verkrijg je door een patiënt omtrent een half uur in een smalle buis te stoppen en via magnetische impulsen vele doorsneden van een lichaam in beeld te brengen. Het maken van die bijzondere foto is geen onverdeeld genoegen: er is een hoop herrie, je moet niet claustrofobisch aangelegd zijn en je moet zo onbeweeglijk mogelijk op je rug blijven liggen… en dat is lastig bij een rugprobleem.

Mijn dochter Marianne gaf me het advies tijdens het scanproces mijn aandacht te richten op “Atlantis”. Daardoor zou een goede afleiding beschikbaar zijn en misschien bracht dat ook wel informatie over Atlantis.

Tijdens de scan hield ik de ogen steeds gesloten en probeerde me voor te stellen dat ik in Atlantis was, whatever that may be. Mijn fantasie, mijn gedachten, brachten me naar een nieuw landschap. Het licht was daar scherper en een schitterend blauw(*) was een belangrijke ondertoon in een landschap dat wel weg had van een Saharawoestijn. De luchten helder, de winden strak, veel gelige aarde en zand, maar toch niet een doodse dorheid of leegte. Hoewel woestijnig, alles had ook een licht oase-karakter en er was groen van struiken, planten en lichte bomen. Er was ruimte. De mensen die ik zag waren gekleed in een soort kledij dat me deed denken aan de toga’s van Romeinse senatoren.

Zelf bevond ik me in een soort buisachtig instrument dat kennelijk de bestemming had het lichaam of het leven van het individu te regenereren. Even herkende ik in de laborant of bediener van de buis mijn dochter Marianne.

Het voelde als een soort total make-up. Door de werking van het apparaat werden de basiselementen van mijn lichaam opnieuw geordend en werd mijn levensduur verlengd. Ik kreeg het idee dat in Atlantis een leeftijd van zo’n 700 jaar zo’n beetje de norm was voor velen.

(*)

Ik ben al vele jaren gewend in bepaalde gevallen mijn huis of voorwerpen waarvoor ik verantwoordelijk ben “spiritueel” te beschermen. Dat doe ik dan door mijn aandacht te concentreren op de omgeving van het object. Dan bedenk ik een blauw, schitterend licht dat zich beschermend uitspreidt over wat bewaakt moet blijven. Dat blauw zag ik terug in Atlantis.

Door deze geleide fantasie werd het lastige en beklemmende verblijf in de MRI-scan aanzienlijk verlicht en tevens kreeg ik een inkijkje in de Atlantiswereld.”

Enkele weken na de MRI-scan, bij controleonderzoek door zijn huisarts, constateerde mijn vader daar ‘dat hij zich een stuk beter voelde’. Tegen de arts zei hij: ‘Ik voel me weer helemaal opgeladen door dat apparaat.’ (Wat niet de bedoeling is van een MRI-scan) Maanden later verwees hij de Atlantis-ervaring naar het land der fabelen met een ‘Ach, ik gebruikte mijn fantasie.’ Gelukkig hielp de visualisatie het scanmoment te verlichten. Dat op zich was waardevol.

Wat grappig was: in de week dat ik mijn vaders verhaal per mail ontving, kreeg ik een cliënte in de praktijk die terechtkwam in een vorig leven, in… juist, Atlantis. Het werd nog leuker. Een vriendin van mij ging in diezelfde periode op vakantie naar Santorini. Ze vertelde, dat ze had gehoopt iets van de Atlantissfeer te merken aldaar omdat Santorini genoemd wordt als mogelijke plek waar ooit het legendarische Atlantis zich bevond. ‘Maar’, zei ze. ‘Niks van gemerkt. Alleen mijn man droomde daar ’s nachts vreemd. Dat hij ergens was in een ronde kamer en in een apparaat opgeladen werd. Volgens hem had het met Atlantis te maken.’ Ach ja… toevallig…;)

Met dank aan Ton den Boer voor zijn bijdrage.

Marianne Notschaele-den Boer

RHA Publishing

TWEE ANDERE VERHALEN OVER VORIGE LEVENS IN ATLANTIS op deze website

Vorige levens in Atlantis (nieuw)

De Klos van Ruhmkorff - een herinnering aan Atlantis (nieuw)

Terug naar beginpagina (en andere verhalen)

NIEUW: Boek 'DIEHARDS IN DE WAR' - oorlog en reïncarnatietherapie

NIEUW: Boek 'IK WAS EENS...' - vorige levens en reïncarnatietherapie

Boek ‘WAAROM ESTHER GEEN ROBINSON WERD’ - vorige levens en reïncarnatietherapie

© RHA Publishing, juni 2009