RHA Publishing – boek met cliëntenervaringen over vorige levens ‘Waarom Esther geen Robinson werd’

Hieronder vind je vijf fragmenten uit het boek om een indruk te krijgen:

1. Uit: Een ‘lady’ in de put

Op verzoek tekent Nanette op papier hoe zo’n oude waterput eruit ziet. Terwijl haar aandacht bij de put is, wordt gevraagd meer details te geven.

“Zo’n put met van die steentjes aan de binnenkant, zeven duimkes. Van binnen is het nat, vochtig. Warm, broeierig.”

“Wat hoort er nog meer bij als we dit in een andere tijd en plaats situeren?”

“Een touw. Een vrouwenhand, slank, goed verzorgd, een lady… Hoe hebben ze het lef!”

Als vanzelf glijden we terug in de tijd, naar een vorig leven in het zuiden van Europa waar een dame van adel met haar man in benarde positie verkeert.

Tijdens de sessie kruipt Nanette af en toe ‘in de huid van’ de dame en beleeft opnieuw de vernedering die haar destijds overkwam. Gebeurtenissen worden met horten en stoten in willekeurige volgorde verteld.

Om meer afstand te kunnen nemen van deze pijnlijke ervaring schrijft ze later thuis de belevenissen op in chronologische volgorde, in ‘de 3^e persoon’, zodat de ervaring een plek krijgt waar deze thuishoort, namelijk in het verleden.

“In de put. Letterlijk in de put, hangend aan een touw, vastgebonden aan handen en voeten. Hoe heeft het zover kunnen komen?

Enkele uren geleden liep je nog te wandelen op het grasveld van je prachtige huis, kijkend naar je spelende kinderen. Je handen in je zij. Trots, ongenaakbaar, wie zou je wat kunnen maken? Je hebt macht en aanzien. Je bent rijk. Je hebt de rentmeester naar het dorp gestuurd om de jaarlijkse betaling in graan op te halen. De oogst van dit jaar is binnen.”

2. Uit: Ik blijf hangen

In haar favoriete houding in de stoel concentreert Isa zich -met gesloten ogen- op haar eerder uitgesproken woorden: “Ik blijf hangen”. Ze spreekt de zin een aantal keer nadrukkelijk uit.

Wat voor gevoel roept dit op? Welke emoties? Wat voor indrukken, beelden, informatie? Geluiden, geuren? Wat is er aan de hand, waardoor ze zo ‘blijft hangen’?

Hieronder haar eigen verslag van de sessie:

“‘Ik blijf hangen, ik blijf echt hangen hoor.’

En verder kwam ik niet.

Ik zag een mooi, glooiend landschap, ik zag mensen. Dat was het. Verder kwam ik niet, hoe hard ik ook probeerde. Ik kwam niet in de wereld die ik voor me zag in de visualisatie. Op alle manieren probeerde ik mijn voeten op de grond te krijgen, maar ik bleef zweven.

Nog niet zo ervaren in visualisaties, was mijn eerste gedachte: ‘Mislukt, ik kan het niet!’ Tot het moment dat ik echt naar mijn voeten moest kijken. Ik zag blote, hangende voeten. Nee… het bekende muntje viel niet. Ik bleef denken dat deze visualisatie volledig op een mislukking zou uitlopen. Totdat gevraagd werd iets verder te kijken dan mijn voeten lang waren.

Ik hing letterlijk. De blote voeten wezen bewegingloos naar de grond. De visualisatie was wel gelukt! Geen wonder dat ik mijn voeten niet meer op de grond kreeg; ik was een vrouw die was opgehangen. “

3: Uit: Slecht werkend immuunsysteem en burn-out

“Ik word ondervraagd over wat gebeurd is. Glas water, koude vingers. Ze gooien water over me heen om me bij te brengen. Ik word in de rug gesteund. Ze beginnen met vragen. Wat achter is? In het binnenland.

Weet ik veel. Ik zit hier aan de kust en weet verder nergens wat van.

Ze beginnen me te slaan en zeggen dat ik een moordenaar ben. Ze lachen. Grimmig, genadeloos. Het maakt ze niets uit. Ze denken toch dat ik het heb gedaan.”

4: Uit: Lijkengeur

Hannah (48) is een zachtaardige vrouw die optimistisch in het leven staat. Ze is gelukkig getrouwd en moeder van een volwassen zoon en dochter, die tegenwoordig op zichzelf wonen. Ze werkt parttime in de hulpverlening, past af en toe op kleine kinderen van anderen en heeft plezier in haar hobby’s.

Haar volwassen zoon is beroepsmilitair en wordt regelmatig op vredesmissies uitgezonden naar oorlogsgebieden in het buitenland. Afscheid van hem nemen, vindt Hannah moeilijk.

“Andere moeders zeggen dat ik mijn zoon moet loslaten, maar dat is het probleem niet. Ik hou heel veel van hem. Natuurlijk maak ik me gewoon zorgen, als moeder, wanneer hij in het buitenland is, maar er is meer aan de hand en ik weet niet wat.”

5. Uit: Heksenverbranding: het is mijn schuld

“Buiten, op het achterplaatsje van ons huis is het stil. De stad lijkt uitgestorven, straten zijn leeg. Iedereen is naar de verbranding. In de verte zie ik de eerste rookwolken omhoog kringelen.

Nee!

Mijn hart slaat onregelmatig. Hevige krampen in mijn onderbuik. Mijn kind! Dit gaat niet goed… ik voel vocht langs mijn benen naar beneden lopen. Eerst een beetje, dan meer en meer. Pijnscheuten, zo heftig, dat mijn lichaam zich in allerlei bochten wringt en ik op de grond moet gaan liggen. Dit overleef ik niet. Georges heeft me gewaarschuwd: als de duivel in je zit, zul je geen kind baren. Ik ben vervloekt!

Hoelang lig ik al op de grond? Minuten, een half uur? Mijn buik steekt niet meer van de pijn, maar ik voel me slap, zo slap. Suffig beweeg ik mijn hand over mijn buik naar de binnenkant van mijn benen. Nat. Bloedrood. Veel bloed. Dit is niet goed, maar doet het er nog toe?

Mijn kind, bewegingloos in mijn buik… dood? Ik voel me wegzakken… zou willen dat ik bij mijn vriendinnen was… ik wou dat ik ook dood was… ik heb spijt dat ik alles opgeschreven heb… ik wil spijt betuigen… ik ben zo verbonden met ze, ik wil mee… zonder kind is mijn huwelijk met Georges ten dode opgeschreven… zouden ze me echt vervloekt hebben? Wiccarituelen zijn bedoeld voor het goede, niet voor vervloeking…

Ik voel me zo slap, zo licht in mijn hoofd… ik ga uit mijn lijf… zweef naar buiten… zoveel donkere rookwolken… ze komen mijn kant uit… de wolken… ze worden lichter… daar zijn mijn vriendinnen… ik wil bij ze zijn…wacht op me! Ik zweef hoger en hoger… ik ga ze vertellen hoezeer het me spijt…”

***

Terug naar beginpagina

Naar pagina met diverse artikelen uit de pers over boeken, therapie, therapeute

NIEUW: Boek 'DIEHARDS IN DE WAR' - oorlog en reïncarnatietherapie

NIEUW: Boek 'IK WAS EENS...' - vorige levens en reïncarnatietherapie

Boek ‘WAAROM ESTHER GEEN ROBINSON WERD’ - vorige levens en reïncarnatietherapie

© RHA Publishing maart 2008