De achtervolging en de valkuil – een vorig leven van Eline (42),

uit de praktijk reïncarnatietherapie van Marianne Notschaele-den Boer

© Uitgeverij RHA Publishing/RHA Reïncarnatietherapie

DE ACHTERVOLGING EN DE VALKUIL

Het is vrijdagmiddag, klokslag twee uur, als mijn telefoon overgaat. Van 14.00 – 16.30 uur ben ik die middag van de week altijd telefonisch bereikbaar voor bellers met vragen over consulten, vorige levens en reïncarnatietherapie. Deze beller is wel heel erg stipt. Ze, ik hoor een charmante, beleefde damesstem, heeft de website goed gelezen.

Eline (42) vertelt, dat ze al Googlend op mijn website terechtkwam: “Ik was blij verrast. Ik had niet eerder gehoord dat er meer mensen waren die -net als ik- ooit spontane regressies hadden naar een vorig leven.”

Ze heeft een aantal verhalen over vorige levens op de website doorgelezen en nu heeft ze een vraag. Of ze die stellen mag. Ik vraag op mijn beurt of ik het antwoord daarop mag gebruiken voor deze website. Eventueel geanonimiseerd. Voor wat hoort wat. Anders belt straks iedereen zonder een consult in te plannen J…

Relatieprobleem

Eline heeft een vraag op relatiegebied. Ik hou de details hier verder even globaal. In een vriendschapsrelatie met een goede kennis is iets verkeerd gelopen.

Ik stel me op haar in en luister naar wat ze vertelt. Ik luister anders, paranormaal, luister tussen de regels door, ‘kijk’ of ik wat op kan vangen aan vorige levens. En inderdaad zie ik beelden uit vervlogen tijden in mijn hoofd, als Eline specifieke, emotioneel beladen zinnen gebruikt, zoals:

- “de relatie is verkeerd gelopen

- ik wil erover praten, ik wil het oplossen

- als het maar geen valkuil is

- vijandelijke brieven

- het is een misverstand

- ik wil de vijandelijkheid omzetten in vriendelijkheid”.

Ik vertel wat ik ‘zie’: een gegraven diepe valkuil in een bos, afgedekt met takken en bladeren. Een jachttafereel. Een oud bos. Lang geleden. Jagers te paard. Eline als jagende man. De goede kennis van nu, waarmee de vriendschap niet meer wil lukken, als primitieveling, ’n halve wilde. Plotseling wordt hij achtervolgd door de groep jagers te paard. Ze drijven hem in de kuil, die eigenlijk bedoeld was voor de wilde dieren waarop ze jaagden. De jager doorboort de man in de kuil met iets langs en scherps, een soort lans.

Eline ‘voelt’, dat ik juist zit. Ik kan aan de telefoon haar hart bijna sneller horen kloppen, haar ademhaling stokt af en toe.

Omdat deze informatie niet voortkomt uit een ‘consult vorige levens’, maar slechts uit een gratis lang telefoongesprek, zeg ik dat ze het beste een en ander zelf thuis uit kan werken. Ik geef wel wat tips & adviezen hoe ze dat het beste kan doen.

Ze zal het voorbije leven moeten afronden, al is het maar op papier. Pas dan kan er energetisch wat veranderen tussen de jager en de wilde man van toen en Eline/vriend nu.

Zolang ze dat niet doet, blijft Eline haar huidige vriend ‘achterna zitten’ met excuses, verklaringen en pogingen tot gesprek, terwijl de vriend in kwestie zich onbewust ‘bedreigd’ voelt. Hij ervaart haar pogingen als ‘vijandelijk’. Terwijl Eline juist nu zo lief en aardig voor hem wil zijn…

***

Dit is wat ze thuis uitwerkte:

DE ACHTERVOLGING

(5 juni 2009)

Dag ……,

Vandaag ben ik er telefonisch achter gekomen dat we een wat minder prettige ervaring met elkaar hebben gehad, ja, weer lang geleden, zeg zo’n 1000 jaar… een vorig leven waarin we elkaar ontmoet hebben en waarin ik niet zo aardig voor je ben geweest. Hier komt het verhaal, ik noem het maar ‘De achtervolging’.

Het was rond het jaar 1000. Een landschap met veel bomen, veel groen.

Er komt een groep ruiters aan, een stuk of 5. Ik ben een van hen. We zijn stoere mannen en we zijn op jacht. Misschien kunnen we een hert of zwijn schieten, we hebben er echt zin in.

Door een open gedeelte naderen we een dicht stuk bos. We gaan erin, een beetje verspreiden we ons, het is vochtig, nevelig. We voelen ons machtig, sterk, klaar om de strijd met een dier aan te gaan. We zijn geen edelen, maar krijgers, met robuuste, bruine kleding en pijl en boog.

Een tijd geleden hebben we hier een valkuil gemaakt, onzichtbaar met takken en grond erover. Plotseling ziet iemand van ons iets bewegen en geeft een kreet. We besluiten om het te omsingelen. Alleen, het blijkt geen dier, maar een mens te zijn. Een wilde is het, met enkel een dierenhuid om. Die wilden zijn gevaarlijk voor ons, ze zijn vaak met meer en hebben al velen van ons gedood. Deze man lijkt nu alleen, maar je weet het nooit… Ik vind het doodeng, dadelijk komt er een hele stam uit dat bos. De adrenaline stijgt en we worden moordlustig.

We omsingelen deze man en drijven hem in de valkuil, voordat hij om hulp kan schreeuwen: als je schreeuwt, ga je eraan, zeggen we tegen hem.

Het is een verwilderde, angstige, verwarde man en hij ligt in de kuil, onze prooi. We voelen ons machtig en overwinnaars: wat zullen we met hem doen? Als hij ontsnapt, zal hij hulp halen en ons met zijn stam aanvallen. Er is voor ons maar één mogelijkheid: hij moet toch dood.

Doodsbang begrijpt de man wat er met hem gaat gebeuren, angst en haat staan in zijn ogen. Machtig zwaai ik met mijn spies boven hem en steek onder luid gejuich van mijn kornuiten de spies in zijn lijf! Kermend bezwijkt hij.

We voelen ons trots, feestelijk over onze prooi! Voldaan gaan we verder, op zoek naar een dier om te doden en te eten…

Wat een vreselijk verhaal… Een achtervolging en een laffe moord. Ik de dader, jij slachtoffer.

Ik heb er spijt van dat ik dat toen gedaan heb, je mag nooit een ander mens doden. In die dagen was het normaal, de wilden doodden ons en wij hen. Het werd zelfs van je verwacht dat je dat deed, als man, om je eigen familie te beschermen. Toch is het rauw en primitief en niet goed.

Nu zijn we zoveel verder in de tijd. Misschien spelen in dit leven de thema’s ‘valkuil en achtervolging’ onbewust nog een rol…Als dat zo is, dan zeg ik je dat ik nu nooit zoiets zou willen doen. Wat ik nu zou willen doen, is dat achter ons laten en doorgaan op een ander niveau, wat we ook met elkaar gedeeld hebben in dit (en vorige) leven(s). In vertrouwen en in vriendschap. Voor mij zijn deze twee belangrijker en sterker dan wantrouwen en angst.

Zo zou ik nu met je willen omgaan: als goede vrienden.

Hoop dat je er ook zo over kunt denken, laat het me dan alsjeblieft weten,

Lieve groet, ….”

Na dit (t)huiswerk mailden we nog wat over en weer. Over ‘raakvlakken’(J) tussen haar en de vriend, en hoe hem ‘los te laten’. Want in haar laatste zin, zie hierboven, smeekte ze nog net iets teveel ‘of hij het alsjeblieft wil laten weten’.

Hieraan ligt waarschijnlijk nog een andere ervaring ten grondslag. Dat zou wel eens een mooi verhaal voor mijn volgende boek kunnen worden. Ik ben van plan daarin relaties centraal te stellen, om via vele praktijkvoorbeelden te illustreren uit welke vorige levens mensen elkaar al kennen. Want je dacht toch niet dat ‘liefde of haat op het eerste gezicht’ allemaal toeval is….?

Marianne Notschaele-den Boer

© RHA Publishing

Met dank aan Eline voor haar bijdrage.

Terug naar beginpagina voor andere verhalen & boeken over vorige levens waarin vanzelfsprekend ook wordt ingegaan op personen die elkaar uit voorgaande levens al kennen. De boeken zijn via www.bol.com te koop.

NIEUW: Boek 'DIEHARDS IN DE WAR' - oorlog en reïncarnatietherapie

NIEUW: Boek 'IK WAS EENS...' - vorige levens en reïncarnatietherapie

Boek ‘WAAROM ESTHER GEEN ROBINSON WERD’ - vorige levens en reïncarnatietherapie

____________________________________________________________________________________________________________

© RHA Publishing, juni 2009