Vorige levens in beeld: de Arabische
genezer - © Tekening van Paul vd T. Arabische genezer– Marianne Notschaele-den
Boer - © Uitgeverij RHA Publishing/RHA Reïncarnatietherapie
VORIG LEVENS ‘IN BEELD’
Paul kwam enkele jaren geleden bij me voor een aantal
consulten reïncarnatietherapie. Ik weet zo 1-2-3 niet meer wat zijn hulpvraag
destijds precies inhield, wel dat hij na een van de sessies een mooie tekening (1*) maakte. Ik vroeg hem of ik die tekening mocht scannen;
misschien kon ik die ooit nog eens aan anderen laten zien. Paul vond ’t goed en
de gescande tekening verhuisde in mijn pc telkens mee van het ene werkbestand
naar het andere omdat ik er nog iets mee wilde doen. Tot vandaag.
Paranormaal
meekijken
De meeste reïncarnatietherapeuten kunnen niet
meekijken in vorige levens van hun cliënten. Tijdens therapieconsulten vragen
ze informatie op bij hun cliënten: wat zie je, wat gebeurt er om je heen, wat
voel je, hoor je, ruik je, proef je? Van dit alles vormen ze zich een beeld van
wat er zich ongeveer moet afspelen in het hoofd van hun cliënten. Cliënten
ervaren op hun eigen manier: via lichaamsgevoelens, zien, ‘weten’, voelen,
ruiken, horen. Ze vertellen erover, vatten samen, leggen iets uit.
Zelf vang ik -na goede concentratie op de persoon in
kwestie- wel informatie en beeldmateriaal op uit hun voorgaande levens. De ene
keer vaag, de andere keer gedetailleerd. Maar ook ik blijf het bijzonder vinden
als ik tijdens een therapieconsult
‘ineens meekijk’ in dat wat de cliënt op een bepaald moment zelf
‘ziet/ervaart’. Ik noem het ‘paranormaal meekijken’ want het is niet
vergelijkbaar met wat ik doe in een vorig-leven-consult
waar ik een vorm van ‘ik zie, ik zie, wat jij niet ziet of weet’ toepas.
Misschien dat de tekening van Paul me daarom zolang
bijbleef. Het is niet alleen een mooie, duidelijke potloodtekening, maar ook
een tamelijk perfecte weergave van wat we allebei tegelijk ‘zagen’: een fragment
uit zijn vorige leven.
***
Hieronder de aantekeningen die hoorden bij Pauls
sessie. Het feit dat ik ooit steno leerde, komt me soms in snel noteren nog
steeds van pas. Ik heb vanwege de privacygevoeligheid het therapeutische
onderdeel weggelaten (reden waarom Paul dit leven zag).
“Gangvisualisatie. Deuren. Over drempel heen.
Sta midden in een Arabische straat. Lang geleden.
Grote menigte. Man, fors. Grote muts op. Pofbroek en puntschoenen. Rijke
indruk. 43/44 jr.? Loop door mensenmassa heen, duw ze een beetje opzij. Soort
marktplein, dagelijkse verkopen.
Hoe gekleed?
Kleding is versierd met gouden banden. Muts ook. Zwart haar, baardje.
Gevoelens? Ik voel me teveel. Zoveel mensen. Lopen een
hoop mensen achter me aan.
Als je de woorden zou kunnen horen? Hulp, hulp! Beklemmend gevoel/hart. Beklemming omdat? Er
is een hoop leed, ik kan het niet aan. Voel me daardoor nutteloos.
Doorlopen, ik luister niet. Ik doe wat met mijn
handen, ik geef ze niks. Genezer, hand opleggen, op hun hoofd/borst.
Moet dit doen. Doe het al lang, 17 jr. Mensen
aanraken.
Lange straat, tumult, plein. Lijkt wel voorstelling.
Ik moet weer iets kunnen. Geen zin in.
Hoe laat is het? 1 -2 in de middag (maag knort) heb
honger.
Rellen, ze
gooien stenen. Het is niet de bedoeling, maar krijg steen tegen nek, rug.Kan
geen woorden opvangen van wat ze roepen, zie wel houdingen. Zie een
relschopper, stok. Ongeloof. Ik geloof niet dat dit gebeurt. Steen tegen
zijkant hoofd/lichaam bloedt, valt neer, sterft.
Wat gebeurt er na dood?
Wordt weggebracht, hij leeft niet, lijkt kunstmatig in
leven (blijkt later gebalsemd en begraven in rotszandgrond in kist), mensen
willen blijvend wat van hem (stukjes stof worden nog verkocht van de kleding
die hij aan had), zelfs als lijk raken ze hem nog aan (teveel al die mensen die
wat van hem willen, zelfs na dood).
Renovatie/we verzinnen betere afronding: lichaam is dood, op boot zetten, varen, fik
erin, naar onbekende plaats op zee, eindelijk rust.
Deur van dat leven dichtdoen, terug naar begin van hal
waar deuren op uitkwamen.”
Met dank aan
Paul voor zijn bijdrage © tekening Paul vdT.
Wat nog wel opmerkelijk was: in zijn huidige leven
koos Paul heel bewust voor een beroep waarbij hij iedere dag creatief met zijn
handen werkt. Van genezen met zijn handen (‘magnetiseren’, zoals de Arabische
man deed) moet hij nog steeds niet veel hebben… (J )
Dat Paul de tekening volledig in het grijs had
gemaakt, gebruikte ik als aanknopingspunt om hem te laten zien dat er meer
kleur in zijn leven mocht komen.
***
(1*) Cliënten krijgen bij mij regelmatig
therapeutische teken/schrijfopdrachten ter voorbereiding, tijdens, of ter
afronding van consulten.
(2*) Bij een visualisatie wordt het voorstellingsvermogen van een cliënt
gebruikt. Je vraagt een cliënt zich iets voor te stellen (bijv. een mooie
omgeving), dit kan met gesloten ogen, maar ook gewoon met de ogen open. Door
concentratie op ‘het voorgestelde’ ontstaat een lichte vorm van trance. Dit
gebruikt de therapeut als vertrekpunt om informatie uit het onderbewuste omhoog
te halen.
Bij een deurenvisualisatie stelt de cliënt zich een lange gang voor met aan
weerszijden diverse deuren, verschillend in formaat, kleur etc.
In combinatie met eerder gedane uitspraken
of vragen over wat een cliënt te weten wil komen, wordt een deur gekozen. Bij
het openen daarvan wordt de instructie gegeven terug te gaan naar een andere
tijd/plaats. Hiermee kan men in een symbolische ervaring terechtkomen, maar ook
in een vorig leven.
Marianne Notschaele-den Boer
© RHA Publishing
© Tekening PaulvdT. (via RHAPublishing)
___________________________________________________________________________________________________________
Terug naar beginpagina voor de
nieuwste boeken en verhalen over vorige levens.
© RHA Publishing, mei 2009