Soemerië – Anne-Marie over een vorig leven in Soemerië: ‘Ik voel me verantwoordelijk voor wat ik aanricht’ © Uitgeverij RHA Reïncarnatietherapie, Marianne Notschaele

Afbeelding van een Soemerische godin (+ 2000 voor Chr.)

SOEMERIË (*1)

Op vrijdagmiddag sluit ik de week altijd af met een ‘bel-middag’. Ik ben dan bereikbaar voor cliënten met een korte vraag over hun therapiehuiswerk, beantwoord algemene vragen van bellers over consulten, maak afspraken enz.

Tegenwoordig bellen er steeds meer therapeuten van andere disciplines met vragen over ‘werken met vorige levens’ of wat te doen bij paranormale ervaringen van hun cliënten. Soms zijn ze onzeker over hoe ze met vorige levens van hun cliënten om moeten gaan en vragen ze om advies. Omdat er in mij al eeuwen (J ) een klein docentje schuilt, help ik deze personen graag met de kennis die ik in mijn praktijk in de loop der jaren (dit leven) heb opgedaan. Niets leukers, dan vertellen over wat je weet…

Zo had ik onlangs Anne-Marie aan de telefoon. Ze vroeg me informatie over een goede opleiding reïncarnatietherapie. Die kon ik haar best geven, maar in het telefoongesprek ‘voelde’ ik dat er eerder iets anders speelde.

Anne-Marie is als therapeute eigenlijk al prima in staat om te werken met informatie uit vorige levens van haar cliënten. Ook heeft ze een vriendin die reïncarnatietherapeute is. Met haar had ze al diverse vorige levens ‘bekeken.’ Mij had ze niet direct nodig, misschien wel voor een klein duwtje in de goede richting.

Ik zei haar: ‘Misschien moet je bij die vriendin die therapeute is, je ‘blinde vlek’ (*2) eens nader onderzoeken. Je hebt het nl. over ‘angst om bij mensen iets aan te richten’, je bent oververantwoordelijk voor je cliënten. Dat gevoel komt ergens vandaan. Duikel maar eens een priesteressenleven op in oud-Egypte ofzo. Waarschijnlijk kun je het zelf. Een beetje gericht mediteren en kijken wat er zich aandient.’

Ik gaf wat tips aan de telefoon. Op haar vraag of ze nog iets voor me terug kon doen, antwoordde ik : ‘Als er een leuk vorig leven uitkomt, maak er dan een verhaaltje van voor mijn website.’

Dat verhaaltje kwam er, een paar weken later. Zie hieronder wat Anne-Marie schreef:

"Enige tijd geleden heb ik Marianne gebeld om advies te vragen. Tijdens Reikibehandelingen en -inwijdingen schoot ik namelijk steeds terug naar vorige levens, zowel die van mezelf als van anderen. Van Marianne wilde ik eigenlijk advies of ik een opleiding hierin moest gaan volgen, of stage kon lopen, of… wat te doen.

Omdat ik daar zo op bleef doorhameren vroeg Marianne uiteindelijk waaróm ik die opleiding dan zo graag wilde doen. "Omdat ik me verantwoordelijk voel voor wat ik aanricht bij die mensen". Mijn hele leven voel ik al een grote verantwoordelijkheid en bij alle cursussen die ik geef (en dat zijn er veel!) ga ik tot in het extreme om mensen bij te staan op hun persoonlijke zoektocht.

Ik weet dat andere docenten dat niet doen, maar ik vind dat je als leraar die verantwoordelijkheid hebt. Natuurlijk is het niet leuk als je om 4 uur 's nachts uit je bed gebeld wordt door een cursist die al een paar nachten niet heeft geslapen, maar dan geef je een oefening  mee en voel je toch weer grote voldoening als diezelfde cursist je later vertelt dat alles goed is gekomen.

Marianne pikte het woordje 'aangericht' dan ook direct op uit mijn verhaal en gaf me de opdracht op een Egyptisch leven als priesteres te mediteren. Egypte? Ze bedoelt vast Soemerië, dacht ik al meteen.

Soemerië
Twee dagen later ben ik inderdaad daarmee gaan werken, en ik ben begonnen bij het einde. Voor me zag ik een prachtig landschap. Hoewel er veel zand was, waren er prachtige gebouwen en grote stukken groen, met palmbomen, vruchten en exotische bloemen en planten.

Ik was een spiritueel/religieuze persoon, maar geen hogepriesteres, en rende naar een groot gebouw waar op de eerste etage mijn meesteres was in een soort van kantoortje. Helaas bracht ik slecht nieuws en toen mijn meesteres hoorde wat ik had aangericht werd zij zo boos, dat zij mijn keel doorsneed.

Mediterend kreeg ik steeds een stukje verder terug te zien. Om een moordcomplot te voorkomen had ik mensen gewaarschuwd, maar daardoor waren andere, goede mensen omgekomen. Hoewel het niet mijn schuld was, ben ik wel alles gaan vertellen bij mijn meesteres, die zo boos was dat ze direct en ter plekke mijn keel doorsneed.

Om het 'nu' te veranderen, was het zaak om het 'toen' goed af te ronden. In gedachte ben ik dus teruggegaan om de gebeurtenissen alsnog te wijzigen. Nadat ik de waarschuwing had gegeven ben ik weer naar mijn meesteres gegaan om alles te vertellen. Maar in plaats van als een mak schaap me te laten afslachten, heb ik nu mijn hand uitgestoken en haar gestopt. Daarna ben ik in gedachte naar de gezinnen gegaan van de goede mannen die omgekomen waren en heb hen geholpen een goed en veilig onderkomen te vinden en hen wat middelen gegeven.

Hierna kwam er een gevoel van rust over me heen. Ik kon niet alles voorkomen, maar ik kon de gevolgen in ieder geval beperken. Mijn tijd in Soemerië zat er op en ik ben kort daarna door een schorpioenenbeet in de woestijn omgekomen.

Nu, twee weken later, heb ik veel meer rust en handel ik minder dwangmatig. Ik weet dat ik veel informatie geef in mijn cursussen en mensen naar eer en geweten zo goed mogelijk help en begeleid. Maar daarnaast mag ik ook best tijd voor mezelf claimen én mogen mensen ook zelf hun verantwoordelijkheid nemen. Ik iets aanrichten? Nee hoor! Ik geef ze een duwtje in de goede richting, zet hier en daar wat wegwijzers neer en wat mensen er zelf mee doen... mogen ze lekker helemaal zelf weten!

Dank je wel Marianne! Het slaapt zo een stuk rustiger!"

Waar een telefoontje al niet toe kan leiden… Anne-Marie heeft een probleem minder, ik heb er een mooi verhaal voor deze website bij. Andere mensen kunnen haar verhaal lezen… er iets van opsteken…

Een paar jaar geleden wilde ik graag therapiedocent worden bij een opleidingsinstituut, maar niemand zat op me te wachten. Inmiddels ben ik wel docent geworden, alleen anders dan ik zelf had verwacht. Ik gaf en geef cursussen over reïncarnatie en vorige levens op andere lokaties, schreef een boek over praktijkcases 'Waarom Esther geen Robinson werd' en schrijf nu verhalen voor deze website en werk aan twee nieuwe boeken. Hierin geef ik mijn kennis over ‘werken met vorige levens’ door aan anderen. Ik geniet!

(*1)

Soemerië/Sumerië: een verzameling stadstaten rond de rivieren Tigris en Eufraat in de streek die nu Zuid Irak genoemd wordt. De hele geschiedenis van Soemerië strekt zich uit over een periode van 3800 – 2000 voor Christus.

(*2)

‘Blinde vlekken’ zijn problemen die je zelf niet in de gaten hebt. In dit geval is de blinde vlek van therapeute Anne-Marie haar oververantwoordelijkheid naar haar cliënten toe. Als ze zich hiervan niet tijdig bewust wordt kan dit ertoe leiden dat ze zich als therapeut ‘uitput’, bijvoorbeeld in verontschuldigingen of hulp waardoor ze uiteindelijk haar beroep niet meer kan uitoefenen (lichamelijke uitputting). Wanneer de oorzaak gezocht en gevonden wordt -in dit geval de reden waarom ze bang is iets bij anderen ‘aan te richten’-, verdwijnt haar behoefte tot extreme hulp aan derden, zo ook haar behoefte een opleiding te volgen om anderen nog beter te kunnen helpen.

Met dank aan Anne-Marie voor haar bijdrage. Haar website vindt u hier.

Marianne Notschaele-den Boer

© RHA Publishing

Een ander verhaal over vorige levens: over een Egyptische priesteres

Terug naar beginpagina voor andere verhalen.

© RHA Publishing, december 2008