Vorige levens van Lilly, uit de praktijk
reïncarnatietherapie van Marianne Notschaele
‘Zussen’, verhaal over een consult vorige
levens © Uitgeverij RHA Reïncarnatietherapie

ZUSSEN
Vriendin Lilly (45) komt bij me langs. Ze wil een
Tarotboek laten zien dat ze zojuist heeft gekocht. Ik leg mijn typewerk neer en
schakel mijn pc uit. We kletsen wat en ineens vraag ik me hardop af of ze nog
wel eens denkt aan haar therapiesessie bij mij, een paar jaar geleden.
‘Oh, jazeker’, zegt ze enthousiast, ‘dat heeft toen
echt geholpen!’
In 2004 kreeg Lilly voor haar verjaardag van mij een
kadobon voor een gratis sessie. Ze was nieuwsgierig naar vorige levens, wilde
graag een keer ‘een regressie meemaken’. Een tegoedbon voor een consult vond ik
daarom een aardig idee. Wel gaf ik aan dat ze pas een afspraak moest maken als
ze ‘iets wist om uit te zoeken’, dan had ze er tenminste wat aan.
‘Hoe zat dat ook al weer? Wat heb je onthouden van die
sessie?’, vraag ik. Vaag herinner ik me dat het over haar zus ging. ‘Weet je
wat, als je het nu in het kort vertelt, maak ik er meteen een verhaaltje van
voor op mijn website. Vind je dat goed?’
‘Geen probleem.’
‘Ga zitten, dan type ik snel wat je zegt.’
Laptop weer aan…
‘Wat wilde je toen te weten komen? Ging het niet over
je zus?’, vraag ik Lilly.
‘Ja. Mijn zus
en ik lagen elkaar niet, we vlogen elkaar altijd in de haren. Ik was benieuwd
waar dat vandaan kwam, of dat met vorige levens te maken had. Maar dat is nu over, want na die sessie
was dat gevoel weg. Dat leven dat ik toen bij jou zag is me echt bijgebleven.
Ik wist gelijk waarom mijn zus en ik elkaar niet lagen. Vroeger was ik bij het
spelen altijd het zoveelste wiel aan de wagen, zij zat me altijd op mijn kop.
Ze had gewoon nog wat recht te zetten.’
‘Deed ik een visualisatie?’
‘Ja. Ik moest me een trap voorstellen naar beneden,
naar vorige levens toe, met deuren. Ik heb zelfs een paar levens gezien, maar
dat met mijn zus, dat was het belangrijkste.’
‘Wat zag je?’
‘Ik bleek een of andere ridder. Nog van voor de
Germanen. Had stoffen sloffen aan, mijn kleren zagen er primitief en lomperig
uit.’
‘Geen ijzeren harnas?’
‘Nee, meer van die kleding zoals in ‘The Lord of the
Rings.’
‘Waar was ’t ergens?’
‘Europa denk ik.’
‘Warm of een koud land?’
‘Koud, ’t leek op Schotland. Ik was dus een ridder,
best een bekende, en ik kwam in een kroeg. Iedereen riep zo van ‘heee!’ toen ik
binnenkwam. Daar zag ik een meisje, een serveerster, ze moest bedienen. Zij was
mijn zus van nu. Het was echt één blik. Ze keek op, zo… (houdt haar hoofd
schuin), ik zie het nog voor me. Ik had haar besodemieterd en zij keek me echt
aan met zo’n blik van: jij krijgt je portie nog wel! Het was maar één beeld van
dat leven! Ik voelde en wist gewoon dat het mijn zus was. Die ridder had een
relatie met haar gehad, haar besodemieterd, misbruik van haar gemaakt. Het gaf
opheldering over hoe dat zat tussen ons, ik wist gelijk waarom mijn zus en ik
elkaar niet lagen. En dat gevoel was na die sessie helemaal weg.’
‘En die andere levens die je zag, waar gingen die
over?’
‘Ik zag mezelf zitten als een hele oude man, van wel
80 of 90. Zat op een veranda van een huisje in Amerika, Texas. ’t Was droog
allemaal daar. Ik was mijn eigen leven aan het overzien, zo van wat heb ik
gedaan, mijn vrouw is dood en ik laat toch niks meer achter.’
‘Wat nog meer?’
‘Een flits van een meisje van een jaar of 8 met
vlechtjes, ik wist dat ik ziek was, tbc. Ik had een mooi fluwelen jurkje aan,
was van goede komaf. Ik wist dat het snel over was, dat leven. Maar deze twee
levens waren niet eens belangrijk om te zien. Dat leven met mijn zus wel, dat
moest ik weten, alsof het nog gladgestreken moest worden.’
‘Hoe is het nu tussen jou en je zus?’
‘Haha, ik ben gisteren nog bij haar op bezoek geweest.
Dat vervelende gevoel tussen ons was weg na die sessie. Heb je zo genoeg?’
‘Ja, leuk. Maak ik er een kort verhaaltje van, voor de
afwisseling. Als ik je naam erbij zet, moet ik je leeftijd dan veranderen?’
‘ Maak me maar jaren jonger! Hahaha! Nee, grapje, zet
mijn eigen leeftijd er maar bij. Vind ik wel leuk om terug te lezen.’
Met dank aan
Lilly voor haar bijdrage.
Marianne Notschaele-den Boer
RHA Publishing
Terug naar beginpagina voor
andere verhalen.
Naar informatie over
boek met vorige levensverhalen
© RHA Publishing, augustus 2008