NIEUW LEVEN, NIEUWE KANSEN door Natascha Kayser

Artikel uit het Algemeen Dagblad - AD WEEKEND - 17 maart 2011

over Marianne Notschaele, vorige levens en reïncarnatietherapie

Natascha Kayser die dit artikel schreef is een allround journaliste, met een passie voor het schrijven van biografieën.

Info: http://mpressproductions.nl/

Hieronder vind je de tekst van het hele interview, dat bedoeld was voor het kerstnummer van het AD in december 2010. Uiteindelijk verscheen de ingekorte versie in maart 2011.

NIEUWE RONDE, NIEUWE KANSEN

Ergens de weg kennen zonder dat je er eerder bent geweest. Of heel sterk het gevoel hebben dat je iemand die je voor het eerst ontmoet, al heel lang kent. Dat is niet zo gek, zegt reïncarnatietherapeut Marianne Notschaele-den Boer. ‘Je komt voortdurend mensen tegen die je al kent uit vorige levens.’

Soms roepen mensen zomaar schuldgevoelens, boosheid, verdriet of innige liefde op die nergens op is gebaseerd. Dikke kans dat het een restje uit een vorig leven is dat nog moet worden rechtgezet. Zielsverwantschap is een soort herkenning die vaak gepaard gaat met hevige en heftige emoties.

,,In ieder leven krijg je nieuwe kansen, nieuwe lessen en ga je nieuwe verbindingen aan. Maar je komt ook altijd mensen tegen waarmee je eerder al te maken hebt gehad, in een vorig leven. Dat kunnen zowel positieve als negatieve ervaringen zijn,’’ zegt reïncarnatietherapeut Marianne Notschaele. In haar praktijk in het Brabantse Zundert helpt ze mensen die worstelen met problemen om oplossingen te vinden. Heel vaak blijken die te liggen in vorige levens.

Reïncarnatie is een gevoelig onderwerp. Je gelooft erin of niet. En zelfs als je erin gelooft, blijft het lastig, erkent Notschaele. ,,Wat we niet allemaal kunnen zien, horen en begrijpen, is vaak te eng en griezelig om waar te kunnen zijn. Daarom schoffelen mensen het onder het tapijt, durven ze niet te geloven.’’

Er is veel onderzoek gedaan naar reïncarnatie en leven na de dood, ook door serieuze wetenschappers. Keiharde bewijzen zijn er (nog) niet, maar wel zijn er sterke aanwijzingen dat we allemaal al eens eerder hebben geleefd. Er zijn talloze traceerbare en controleerbare verhalen bekend, vooral van kinderen, over gebeurtenissen en details die eenvoudigweg niet bekend kunnen zijn bij de vertellers.

Een bekend geval is het verhaal van James Leininger, een Amerikaans jongetje dat vanaf het moment dat hij kon praten vertelde over een piloot die in de Tweede Wereldoorlog was omgekomen. Het kind lepelde details op over het vliegdekschip waarvandaan die piloot was opgestegen, over het vliegtuig waarin hij vloog, noemde namen van andere opvarenden van het schip en beschreef tot in detail de missie waarin hij het leven liet. Bij onderzoek bleek alles te kloppen. Het kind ontmoette ook de zus van de omgekomen piloot en vertelde haar details die alleen haar broer - de dode piloot - kon weten, onder meer over een schilderijtje dat hun moeder had gemaakt. Dingen uit de jaren ’30 dus, die een kleuter van nu echt niet zou kunnen weten, zelfs niet bij toeval.

En zo zijn er meer voorbeelden. Schrijver en journalist Bas Steman uit Zutphen ging op onderzoek uit na een vorig leven-ervaring en vond degene die hij ‘vroeger’ was: de Britse militair Morgan die op de Ginkelse Hei om het leven kwam in operatie Market Garden. Alle ‘herinneringen’ die bij Steman boven kwamen, bleken te kloppen. Ook ontmoette hij de zus van de omgekomen Britse soldaat. De herkenning was er direct. Nog een saillant detail: Steman tekende als klein jongetje vliegtuigen met parachutisten die werden doodgeschoten. En net als de gesneuvelde soldaat is hij dol op wielrennen.

Veel van de dingen die mensen doen in hun leven hier en nu, zijn te herleiden naar ervaringen uit vorige levens, is de stelling van Marianne Notschaele, die werkt op basis een mix van therapietechnieken en haar eigen paranormale gaven. Ze ziet fragmenten uit de vorige levens van haar cliënten.

In haar praktijk komt ze veel nare ervaringen en ellendige sterfgevallen tegen – mensen komen immers niet voor niets bij haar op consult – maar ziet ze ook de mooie dingen uit vorige levens. ,,Twee vage kennissen die een mooie ervaring uit een eerder leven delen en zich daardoor zo prettig voelen bij elkaar. En ja, iedereen heeft al vele malen eerder op deze aarde rondgelopen, dus het is niet zo gek als je elkaar in meerdere levens tegenkomt en bij volslagen vreemden het sterke gevoel hebt: ik ken jou ergens van.’’

Die ervaring van herkenning heeft iedereen wel eens gehad. Notschaele gaf haar laatste boek, dat een paar weken geleden verscheen, daarom de titel ‘Hé, waar ken ik je van?’ mee. Ze schreef op basis van de verhalen in haar praktijk al verschillende boeken over reïncarnatie en de (therapeutische) waarde van vorige levens.

Het is haar ervaring dat het geen toeval is dat mensen in een bepaalde familie terecht komen. ,,Soms maken zielen afspraken met elkaar voordat ze weer worden geboren, maar vaak is het ook gewoon een kwestie van nog iets af te maken hebben samen, iets te leren of iets goed te maken. In ieder nieuw leven krijg je nieuwe kansen. Je krijgt zaken net zo lang op je bord tot je er iets mee kunt. Waarom vallen sommige vrouwen keer op keer op foute mannen? Waar komen sommige fobieën vandaan? Waarom kom je uitgerekend die ene persoon steeds weer tegen?’’

In ‘Hé, waar ken ik je van?’ staan de verhalen van een moeder (Fieke) en haar dochter (Sofie). Onafhankelijk van elkaar vertellen ze over een gemeenschappelijke ervaring uit hun vorige levens, waarin Fieke de Duitse soldaat was die de Joodse krijgsgevangene Sofie doodschoot en uit wroeging daarover zelfmoord pleegde. In het boek staat ook het verhaal van Marijke die een probleem heeft met haar dochter en onverklaarbare rugklachten heeft. Uit de therapie kwam een vorig leven van Marijke als kapitein op een vikingschip naar voren, waarin ze degene die nu haar dochter is, zo hard op de rug sloeg dat diegene aan zijn verwondingen overleed.

Een ander verhaal, dat niet in dit boek staat, gaat over een vrouw die sinds de geboorte van haar dochter last kreeg van eczeem op de handen. Sinds de geboorte van haar kind was ze extreem bezorgd over het meisje. ,,Toen bleek dat ze in een vorig leven ook al de moeder van dat kind was geweest. Het kindje is toen verdronken. Het laatste contact dat er was, was toen de moeder wanhopig probeerde haar kind uit het koude water te halen. Haar handen waren blauw van de kou. De ziel onthoudt zulke dingen in het onderbewustzijn, maar die herinneringen komen toch op een of andere manier weer boven door een bepaalde trigger. Sinds die moeder weet wat er toen is gebeurd, kan ze het schuldgevoel loslaten. Het eczeem is weg en ze kan haar dochter vrij laten.’’

Het is overigens, zegt Notschaele, lang niet altijd het geval dat je al eerder een min of meer hechte band hebt gehad met je huidige familie. De reden dat je in die familie wordt geboren kan ook heel anders zijn. “Soms kom je terug op ongeveer eenzelfde moment als je er in je vorige leven mee opgehouden bent en is dat de match. Dan is de situatie van groter belang dan de mensen die in dit leven je ouders zijn. Mensen komen bijvoorbeeld ter wereld in de winter als er sneeuw ligt, terwijl ze in de kou zijn gestorven. Soms is het ook gewoon toeval, omdat je een lichaam nodig hebt om nieuwe ervaringen op te doen, bepaalde mensen te ontmoeten en de lessen te leren die je nodig hebt om verder te kunnen. Ik ben ervan overtuigd dat dit vaak het geval is bij mensen die zeggen in een verkeerd lichaam te zitten. Die hebben zo’n sterke behoefte te incarneren, dat ze het eerste het beste beschikbare lijf nemen. Het voertuig is dan van ondergeschikt belang aan de zielsreis. Maar net als met een echte reis kan dat soms verkeerd uitpakken en bedenk je halverwege dat je toch beter de trein had kunnen nemen dan de auto. Vaak zitten er heel aparte en bijzondere vorige levens achter genderkwesties. Hetzelfde geldt overigens voor adoptie en je ziet het tegenwoordig ook vaak in samengestelde gezinnen.’’

Notschaele heeft ook verhalen van mensen die in vorige levens ouder en kind of broer en zus waren en nu geliefden, goede vrienden of gewoon collega’s die het gevoel hebben dat er ‘iets’ is tussen hen. In haar boek staat een verhaal over een jonge negerin die in de Amerikaanse Burgeroorlog werd verkracht door een soldaat, zwanger raakte en tijdens de bevalling overleed. De dader kwam ze in dit leven weer tegen; een collega van wie ze de koude rillingen kreeg. Haar vader in dat leven, die kapot was van het leed dat zijn dochter was aangedaan, is in dit leven haar partner. Aan kinderen willen ze niet beginnen; ze begrijpen nu ook waarom.

Of het verhaal van Heleen, die in dit leven verliefd werd op een man die in een vorig leven haar broer was, van wie ze als blind meisje sterk afhankelijk was. ,,Ervaringen uit vorige levens kunnen heel heftig zijn, maar je kunt er wel iets mee,’’ vertelt Notschaele. ,,Het kan rust geven als je weet waarom je dingen doet zoals je ze doet, waarom je op mensen reageert zoals je doet. Ik vind het heel mooi om te zien dat niets in dit leven toeval is, dat het een reden of een oorzaak heeft. En als kerstmis dan toch een feest is van bezinning, van licht en nieuw leven, laten we dan ook onze vorige levens vieren, want die maken dat we zijn wie we zijn. Elke keer opnieuw.’’

Tekst: Natascha Kayser Foto: Koen Verheijden Meer informatie: www.vorigelevens.nl

Boekinformatie Hé, waar ken ik je van?

Marianne Notschaele-den Boer is auteur van onderstaande boeken. Klik op de afbeeldingen voor meer informatie.

Terug naar beginpagina www.vorigelevens.nl

© RHA Publishing - op alle artikelen en cliëntverhalen berust copyright, gelieve dit te respecteren – aug. 2012