Vorig leven Pruisische soldaat eerste wereldoorlog – Werken met taal & vorige levens

NIET UIT DE VOETEN KUNNEN

Uit de praktijk reïncarnatietherapie van Marianne Notschaele-den Boer – RHA Reïncarnatietherapie

© Uitgeverij RHA Publishing

NIET UIT DE VOETEN KUNNEN

Soms kun je werken met vorige levens ‘in het klein’, door iemand informatie aan te reiken als hij/zij daarom vraagt, wanneer het voorbije levens betreft.

Mijn moeder (74) kwakkelt al jaren met haar gezondheid, maar toch is ze altijd actief en goed ter been geweest. Ze wandelt bijna iedere dag, gaat met de fiets om boodschappen, zwemt om reumaklachten tegen te gaan. Maar sinds deze winter (2010/2011) ‘is ze slecht ter been’, zoals ze zegt; overigens niet ongewoon voor een vrouw die wat ouder wordt.

Ik spreek mijn moeder aan de telefoon. Ze vertelt over ditjes en datjes, over een ontmoeting met iemand waarbij ze ‘op het verkeerde been werd gezet’. Ze zegt: “De laatste tijd loop ik slecht, ik heb veel pijn, ik kan niet goed meer uit de voeten”.

Gewend op taalgebruik te letten als reïncarnatietherapeute, noteer ik als luisterende dochter deze en een paar volgende opvallende -emotioneel beladen- uitspraken. Zoals: “Ik heb zo’n rare jeuk onder aan mijn voeten, zo’n zwerend gevoel. Ik loop moeilijk, ik hink.”

Ik vraag haar sinds wanneer ze daarvan last heeft? Ze antwoordt: “Sinds de afgelopen winter. Ik was bang te vallen met al die sneeuw. Ik dacht, straks loop ik nog met krukken.”

Terwijl ik haar zinnen opschrijf ‘zie’ ik mijn moeder als Pruisische soldaat, een man. Een helm op het hoofd, zo’n exemplaar met een puntje bovenop (zie foto hierboven). Dit doet me onmiddellijk denken aan haar hypnosesessie van jaren geleden waarin ze, heel kort, over zo’n type soldaat vertelde. Verder ‘zie’ ik loopgraven, een gewonde soldaat, een afgerukt been. Dezelfde soldaat, voortstrompelend op krukken. Qua uniform en houten krukken zou ik er een tijdsmarkering op kunnen plakken van 1880-1914.

Ik vraag aan mijn moeder: “Heb je nu dagelijks last van je been?”

Ze antwoordt: “Even leek het beter te gaan toen het voorjaar werd, maar ik heb weer een terugslag gehad.” Bij het woord ‘terugslag’ zie ik de soldaat in een loopgraaf zitten, een geweer in zijn handen. Hij schiet, zijn lichaam ervaart een schok, een ‘terugslag’. “Zijn er nog meer dingen waar je last van hebt?” De therapeut in mij is wakker geworden.

Mijn moeder vertelt dat ze de laatste dagen heftig droomt: “Ik droom over ontploffingen. Gisteren schrok ik midden in de nacht wakker. Zou de tweede wereldoorlog opspelen die ik als kind heb meegemaakt in Rotterdam? Het bombardement?”

“Mmmm. Misschien. Kun je die oude hypnosesessie nog herinneren waarin je ooit die Pruisische soldaat zag?”

“Dat is heel lang geleden. Je bedoelt dat ik in mijn vorige leven een soldaat was met zo’n punthelm? Zou ik die soldaat zijn geweest?”

“Kan best. Stel, je weet iets van hem, wat zou er dan met hem gebeurd kunnen zijn?”

“Hij is vast in een loopgraaf geraakt door een granaat. Aan zijn been. Een stuk van zijn been ging eraf. Wie weet ging die wond wel zweren? Zou ik daar nu nog last van hebben? Zou ik daarom nu zo hinken?”

“Best mogelijk. Als je zo bang was om te vallen deze winter, met al die sneeuw buiten, en je gedachte was telkens ‘straks loop ik met krukken’, kan zo’n vorig leven getriggerd worden. Dat vorige leven is blijkbaar niet goed afgerond. Door angst om te vallen in de winter en met krukken te moeten lopen nu, kan het zijn dat je dat voorbije leven -zonder dat je dat wist- oprakelde.”

Ik vraag of mijn moeder een therapeutische mini-huiswerkopdracht wil doen om dat vorige leven als Pruisische soldaat beter te begrijpen en/of af te ronden. “Wat wil je ermee bereiken als je dat vorige leven beter begrijpt?”

Mijn moeder: “Ik zou wel weer eens een nacht goed willen doorslapen. Dromen over ontploffingen en telkens wakker worden, daar sta ik doodmoe van op.”

***

Mijn moeder gaat dezelfde avond nog aan de slag met mijn opdracht.

Het belangrijkste voor haar, is gaan beseffen dat de soldaat rond 1914 is gestorven aan wondkoorts, nadat zijn been afgerukt werd bij een bombardement van granaten. Hij had pijn, hinkte. Hij liep met krukken. Niet zij. Hoe meer ze dat beseft, des te meer ze weer ‘met twee benen in het hier en nu kan staan’.

Ze mailt een dag later tekst en tekening. Ik had gevraagd of ze dat wilde doen, zodat ik er een verhaal van kan maken voor deze website ;)

Tekening van de soldaat op krukken ©RB

“Loopgraaf.

Hinkend.

Stuk been eraf door granaat.

Terugslag geweer.

Nu ben je echt dood en begraven!

Ga naar het licht!!!

Ik kan wel uit de voeten.

Ik loop wat moeilijker omdat ik ouder word, maar stok en kruk horen bij ouderen.

Terugslag hoort bij geweer.

Ik kan weer vooruit.

’s Nachts doorslapen.

Wel uit de voeten kunnen.

Lieverd, gedaan als aanbevolen. Tekenen is niet mijn vak, maar ik heb de soldaat verzorgd en begraven met geweer naast hem en een landbloemetje en kaarsje erbij. Ik heb hem naar het licht gestuurd en geschreven dat hij nu echt dood is en mij niet meer moet blijven herinneren. Kijken hoe het vannacht gaat. Welterusten en bedankt voor je medeleven en goede raad.”

Een paar dagen later. Telefoon.

Mijn moeder vertelt dat ze toch maar een afspraak heeft gemaakt bij een acupuncturist die samenwerkt met de pijnpoli. “Want ik heb nog steeds pijn en loop scheef. De pijn is niet over. Ik dacht dat die soldaat zou helpen.”

Ik lach en zeg: “Je doel was toch om, na het inzicht hoe het zat met dat voorbije leven, eindelijk weer eens een nacht door te kunnen slapen? Heb je die nacht na de opdracht goed geslapen?“

Ze lacht mee en zegt: “Als een roos.”

Een duidelijk voorbeeld van hoe belangrijk het is om heel precies je doel te formuleren…

Stervens-V – granaat

Nu ik dit verhaal schrijf kom ik tot een ander inzicht.

Reïncarnatietherapeuten weten over het algemeen af van het bestaan van de zogenaamde ‘stervens-V’. Een begrip om aan te geven dat traumatische gebeurtenissen aan het einde van een niet (goed) afgerond vorig leven vaak weer zichtbaar worden aan het begin van de eerstvolgende incarnatie. Zoals:

- Een ophanging in een vorig leven -V- navelstreng om de nek bij geboorte.

- Bloederig sterven door een mes in een vorig leven -V- operatiemes/keizersnede bij geboorte.

- Stikken in een vorig leven -V- ademhalingsproblemen, blauw aanlopen, bij de geboorte.

Er is bijna altijd zo’n overlapping te vinden.

Het vorige leven van de Pruisische soldaat eindigde aan het begin van de eerste wereldoorlog (1914). De soldaat werd in een loopgraaf geraakt door een granaat, waarbij een deel van zijn been werd afgerukt. Hij kreeg daarna krukken, liep moeilijk, had pijn. De wond ging zweren. Uiteindelijk is hij aan wondkoorts bezweken. Vergelijkbaar met wat mijn moeder omschreef: ‘Ik ben bang om met krukken te moeten lopen. Ik heb zo’n rare jeuk onder aan mijn voeten, zo’n zwerend gevoel. Ik loop moeilijk, ik hink.”

Mijn moeder is geboren in 1937. In 1940 brak de tweede wereldoorlog uit.

Het bekende familieverhaal hierover heb ik vaak gehoord, maar pas nu maak ik een prachtige verbinding tussen het einde van dat voorbije leven als soldaat (1914) en het begin van het nieuwe leven daarop, in 1937.

Net zoals de soldaat in de loopgraaf bestookt werd door een granaataanval, maakte mijn moeder als klein kind ‘het grote bombardement van Rotterdam’ mee. Wonder boven wonder werd ze nu niet geraakt. Ze stond wel huilend in haar ledikantje overeind tussen de glasscherven van een glas-in-lood raam van de kamerdeur. De vertelling eindigde altijd met ‘en in mijn bedje vonden ze een granaatscherf, ik had wel dood kunnen zijn’.

De granaatscherf werd bewaard. Na de oorlog maakte mijn opa er een briefopener van…

Marianne Notschaele-den Boer

© RHA Publishing

Met dank aan Rietje Bassant voor haar bijdrage

Een ander persoonlijk verhaal mbt vorige levens en de relatie moeder/dochter: http://www.vorigelevens.nl/voriglevenminiatuurschilderen.htm

Een verhaal over hoe angst voor ziekenhuizen te maken kan hebben met een vorig leven als soldaat in het leger van Napoleon: http://www.vorigelevens.nl/vorigleven-soldaat-angstvoorziekenhuizen.htm

‘Diehards in de war’, het boek dat ik schreef over vorige levens in oorlogstijd en hun nawerkingen in heden: http://www.vorigelevens.nl/boekdiehardsindewar.htm

ANDERE VERHALEN UIT DE PRAKTIJK VAN MARIANNE NOTSCHAELE: zie www.vorigelevens.nl of op:

PRAKTIJKVERHALEN (1) - PRAKTIJKVERHALEN (2) - PRAKTIJKVERHALEN (3) - PRAKTIJKVERHALEN (4) – PRAKTIJKVERHALEN (5) PRAKTIJKVERHALEN (6)

BOEKEN VAN MARIANNE NOTSCHAELE OVER WERKEN MET VORIGE LEVENS – PRAKTIJKERVARINGEN VAN CLIËNTEN:

nieuw

verwacht 21-7-2011

verwacht 11-11-2011 ‘Vintage Life’ boektrailers

Terug naar beginpagina van deze website

© RHA Publishing, mei/juni 2011