AVA (48) – Via cornflakes naar Cornwall –

impressie uit een vorig leven als kasteelvrouwe in Cornwall

Uit de praktijk reïncarnatietherapie van Marianne Notschaele-den Boer

© Uitgeverij RHA Publishing/RHA Reïncarnatietherapie

VIA CORNFLAKES NAAR CORNWALL – impressie uit een vorig leven als kasteelvrouw in Cornwall

Via de website www.gratisadviseurs.nl, waar ik de rubrieken Vorige Levens en Reïncarnatietherapie beheer, ontving ik laatst een mailtje van Ava (48). Ik gaf haar antwoord op een aantal vragen die haar huidige situatie betroffen.

In een apart emailtje bedankte ze me later nogmaals en zond me een foto toe waarop een vrouw was afgebeeld met een kind. Hierop mailde ik terug: “Zeg, als jij het bent op die foto: je hebt mijn website misschien beetje gelezen, ik kan soms van alles opvangen en zien. ...J, dan is degene op de foto (vrouw/jij?) echt een middeleeuwse jonkvrouwe geweest op een groot kasteel ergens in zuid-Engeland. Type hoge punthoed met voile ervoor en ruisende rokken, kille kamers, veel steen, en twee trouwe schildknapen (misschien wel je zonen nu).”

Een paar dagen later ontving ik dit:

“Vanochtend las ik jouw mailtje over de jonkvrouwe terwijl mijn zoon riep: "Mam waar zijn de cornflakes?". Meteen dacht ik "het is Cornwall", daar stond het kasteel. En waar ligt Cornwall, ik heb het net opgezocht, in het uiterste zuidwest puntje van Engeland, aan de kust. Een prachtig ongerept, ruig landschap. Geweldig!

kastelen in Cornwall

Ik woon in zuid-Limburg en ben vaak in kastelen geweest. Net als iedereen vind ik ze prachtig qua vormgeving, als een sprookje zo indrukwekkend. Binnenin heb ik het steeds koud. De open haarden zijn nooit aan, en zelfs als ze aan zouden zijn wat prachtig is, een geweldig vuur waarin je jezelf kunt verliezen door alleen maar erin te staren, ben je van voren zalig warm en voelt je rug steenkoud. Ik heb een hekel aan kou.

De grote hoge kamers vind ik heel mooi, maar de koude kille stenen verafschuw ik en dan die harde stoelen waar je rugpijn van krijgt. Wel houd ik weer van de schatkisten want hier kun je al het mooie linnengoed in opbergen waar ik van tijd tot tijd in snuffel omdat het zo lekker ruikt. Ik heb wat geurzakjes erin gelegd, we hebben zoveel heerlijk ruikende rozen buiten. Ik pluk ze, laat de rozenblaadjes drogen, verzamel ze en naai er zakjes omheen. Ik houd van de geur van rozen. Vaak speel ik er wat mee, wrijf ze in mijn handen fijn, of wrijf ze over mijn huid. Heerlijk. Ik vind het ook fijn op een nazomerse dag in de uitgespaarde ruimte te zitten voor het hoge raam dat op de tuin uitkijkt. Hier kan ik uren zitten, wat kijken, dromen, doezelen met de zon op mijn gezicht. Wat een voorrecht om zo te mogen genieten.

Marianne, ik weet niet of ik dit nou verzonnen heb, maar dit kwam er volgens mij in een paar minuten uit. Zonder na te denken. Bij het nalezen van de tekst zonder te corrigeren merk ik ook dat de taalstijl veranderde van toeschouwer naar diegene die het zelf ervaren heeft.

Mijn zoons hebben Keltische namen gekregen bij hun geboorte. Noem hun namen maar niet, ook al lezen ze de site niet, ze zouden een appelflauwte krijgen als ze weten dan hun namen in een verhaal staan. Als je denkt dat mijn verhaal echt is, mag je het op de site zetten.”

Ik denk wel dat deze indrukken van Ava echt zijn, een impressie uit een vorig leven van haar. Soms heb je slechts een kleine aanmoediging nodig om informatie te noteren die uit je onderbewuste kan opborrelen. De foto die ze mij mailde, waarvan ik niet wist of zij het was of iemand anders, gaf mij beelden en gevoelens over een kasteelleven van de vrouw die op de foto stond, met de nadruk op steen/kilte. Grappig, dat dit aansloot op wat zij later zelf schreef.

Als Ava in Cornwall een gelukkig vorig leven had als kasteelvrouwe, is het heel normaal dat sfeerelementen uit zo’n voorgaand leven haar ook nu nog gelukkig kunnen maken, zoals kastelen en Keltische namen.

Haar bijna volwassen zonen nu, waren ooit haar trouwe schildknapen. Toen dienden ze haar, nu dient zij hen. Al is ze nu een te trouwe moeder… (J)

Met dank aan Ava voor haar bijdrage.

Marianne Notschaele-den Boer

© RHA Publishing

Meer lezen op deze website over VORIGE LEVENS in relatie tot KASTELEN

Over Franse ridders en kastelen

Jonkvrouwe in nood

Wandelen door vorige levens - Versailles “

Moeilijke schoonmoeder

De verhalen in mijn boeken Diehards in de war, Ik was eens... en Waarom Esther geen Robinson werd

Leestip voor de romantici onder ons die van kasteelsfeer, reïncarnatie en Engeland houden: Vrouwe van Llyn, door Jane Watt.

Een jonge vrouw, Nell, keert terug naar Wales om haar echtgenoot aan haar familie voor te stellen. Tijdens een paardrijtocht komt ze ten val en raakt kort bewusteloos. Na haar ontwaken merkt ze dat ze in een geheel andere wereld is terechtgekomen. De ruïne uit haar jeugd is veranderd in een middeleeuws kasteel ten tijde van 1200. Qua sfeer van kastelen een geweldig boek, qua plot stukken minder, maar toch…

Neem ook eens een kijkje op de website van collega reïncarnatietherapeut/dromenspecialist Wendy Gillissen als je van Keltische invloeden houdt. Ze speelt harp, schreef het boek ‘De vloek van de Tahiéra’ en ontwerpt en maakt sieraden.

Terug naar beginpagina voor andere verhalen & boeken over vorige levens

____________________________________________________________________________________________________________

© RHA Publishing, januari 2010