Van overgeven tot overgave - verhaal van
José over haar ervaringen met reïncarnatietherapie
Een andere kijk op emetofobie - braakfobie
Marianne Notschaele © Uitgeverij RHA
Publishing/RHA Reïncarnatietherapie
Emetofobie: angst voor extreme misselijkheid en braken
ANGST VOOR OVERGEVEN
OF ANGST VOOR OVERGAVE?
Misschien iets om eens over na te denken: extreme
angst voor braken/overgeven kán samenhangen met ‘angst voor overgave’.
Soms liggen vorige levens hieraan ten grondslag.
Gedachten die iemand heeft op het moment van sterven
in een vorig leven, en die op dat moment volkomen juist zijn, kunnen doorwerken
in een daaropvolgend leven (lees hierover
meer: Hoe en waarom reincarnatietherapie
werkt), waar ze niet meer passen.
Reïncarnatietherapeuten doen hun best dergelijke verkeerde gedachtenkoppelingen
te neutraliseren.
Voorbeeld 1:
In een concentratiekamp in de 2e w.o. wil
iemand overleven, hoe zwak of ziek iemand ook is. De gedachten daar kunnen
zijn: zolang ik zwak, ziek en mager ben, leef ik nog. Als ik ga braken, is het
pas echt met me afgelopen.
===è Maar: deze gedachten zijn nu niet meer juist. Nu geldt: als je gezond
bent, leef je nog. Van braken ga je niet dood.
Voorbeeld 2:
Iemand ziet in een vorig leven anderen sterven bij een
epidemie in de middeleeuwen. Men had toen weinig verstand van hoe ziekte werkte
en hoe bacillen werden overgedragen. Iemand kan daar terecht denken: iedereen
om me heen gaat dood nadat ze overgeven en braken. De koppeling:
braken=doodgaan wordt gelegd.
===è Maar: die conclusie klopte in die oude tijd. Nu betekent braken echt
niet altijd dat je eraan doodgaat. Bovendien kunnen medicijnen ingezet worden
tegen ziekte.(*)
Voorbeeld 3:
Een soldaat in een oorlog wordt door de vijand gepakt.
‘Geef je over… want anders….!’ Is het laatste wat de soldaat hoort voordat hij
wordt doodgeschoten. Hij koppelt aan elkaar: me overgeven=doodgaan.
=è Maar: je overgeven aan iets nu, hoeft niet te betekenen dat je sterft.
Zo zijn er vele andere voorbeelden waarbij angst voor
overgeven of overgave een rol kan spelen.
Lees
hieronder de ervaringen van José, een vrouw die werkte in de gezondheidszorg.
Ze kwam bij me met een braakfobie.
Bovenstaand verhaal verscheen in 1994 in het
Tijdschrift ‘Cyclus’, een tijdschrift voor regressie- en
reïncarnatietherapeuten. José schreef het zelf na afloop van therapie. In 2005
heb ik aan de hand van haar complete dossier, met haar goedkeuring, het therapieproces
wat vorige levens betreft opnieuw gedetailleerd uitgewerkt en opgenomen in het
boek 'Waarom Esther geen Robinson werd'.
(*) In het boek Ik was
eens... is een therapieproces van een jonge vrouw met extreme angst voor
buikgriep en ziekte uitgebreid beschreven.
***
Vind je vorige levens onzin of ben je er niet aan toe,
wend je dan tot de website Stichting
Emetofobie voor informatie en/of hulp.
Marianne Notschaele-den Boer
RHA Publishing
Terug naar beginpagina voor
andere verhalen over vorige levens en de boeken die ik daarover heb geschreven.
____________________________________________________________________________________________________________
© RHA Publishing, mei 2009