Vorige levens van Frances en Marianne, uit
de praktijk reďncarnatietherapie van Marianne Notschaele - Vorige levens in
Pompeď © Uitgeverij RHA Publishing/RHA Reďncarnatietherapie
Gipsafdrukken van slachtoffers van de
uitbarsting van de Vesuvius (*)
VORIGE
LEVENS IN POMPEI
Mijn hart maakt altijd een klein vreugdesprongetje als
ik mensen tegenkom die, net als ik, een vorig leven hadden dat zich afspeelde
in Pompeď, ten tijde van de uitbarsting van de vulkaan Vesuvius. (zie ook: Italiaanse
vorige levens)
Koopman
Toen de Vesuvius in het jaar 79 na Christus zijn
kokende lava en giftige gassen uitbraakte over de bewoners van Pompeď, was ik
een al wat oudere man. Een koopman, rijk geworden dankzij bloeiende
scheepshandel. De grond onder mijn toenmalige voeten beefde en schudde van de
vulkaanuitbarsting en ik vluchtte weg; rende voor mijn leven, passeerde al
hollend een groot gebouw met marmeren trappen en pilaren…en tja…dat liep niet
goed af. Een van de pilaren viel om, ik kwam eronder terecht en wegkomen lukte
niet meer; verstikkende zwavelgassen bereikten me eerder dan de roodgloeiende
lavastromen… einde verhaal, einde vorig leven.
Zwavel
In mijn huidige leven ben ik lange tijd allergisch
geweest voor antibiotica waarin zwavel verwerkt was. Mijn huid reageerde daarop
met vuurrode eczeem. Net ‘verbrande’ huid. Pas na verwerking van voorgaande
levens waarin ‘huid’ een belangrijke rol speelde, verdween de huiduitslag in
dit leven. En dat terwijl een dermatoloog mij al als ‘hopeloos geval’ had
betiteld. Niets was minder waar (J !)
Als kind fascineerde de Vesuvius en de resten van het
oude stadje Pompeď mij in hoge mate. Op 7-jarige leeftijd kon je me blij maken
met een boek waarin fresco’s van Pompeďaanse villa’s waren afgebeeld. Geen
doorsnee kost voor een kind van die leeftijd, maar het ‘herinnerde’ mij aan de
aangename jaren die ik daar eeuwen geleden doorbracht. Prettige herinneringen
uit vorige levens werken ook door! Als rijke koopman liet ik me trouwens graag
masseren in de toenmalige Thermen, het openbare badhuis. Tegenwoordig ga ik nog
steeds graag een dag naar de sauna…
***
Meisje in
Pompeď
Frances (48) kwam onlangs voor een consult bij me. Een
van de vragen die ze me voorlegde ging over Pompeď. Ze zei hierover: ‘Toen ik een aantal jaren geleden in Pompeď
kwam, wist ik niet wat me overkwam. Toen ik daar door de straat liep wilde ik
huppelen en rennen. Het voelde zo goed aan, het was zo fijn en luchtig dat ik
zo blij werd als een kind… Het was een hele intense ervaring en ik wilde er
eigenlijk helemaal niet weg. Het gevoel dat ik terug wil is nog steeds heel
groot.’
Terwijl Frances de woorden ‘huppelen, rennen, zo blij
als een kind’ gebruikte, zag ik beelden van een jong meisje dat zich op een
binnenplaats van een Romeinse villa losrukte van haar vrouwelijke bediende, een
slavin. Ze wilde niet mee! Het meisje wilde terug naar binnen, iets ophalen.
Een sieraad. Een ketting? De bediende wilde het meisje in veiligheid brengen
omdat de Vesuvius asregens uitbraakte. Het meisje begreep niets van wat er
allemaal gebeurde.
***
Het complete verhaal van wat er gebeurde tijdens
Frances consult is opgenomen in het nieuwste boek IK
WAS EENS...
Tevens gebruikte ik Frances’ sessie als inspiratiebron
voor de illustratie op het boekomslag: een spelend meisje dat zich nog niet
bewust is van de dreiging van de uitbarstende vulkaan.
Illustrator Maurice Hof van Prozart maakte er een mooi
surrealistisch plaatje van.
NIEUW: Boek 'DIEHARDS IN DE WAR' - oorlog en
reďncarnatietherapie
NIEUW: Boek 'IK WAS
EENS...' - vorige levens en reďncarnatietherapie
Boek
‘WAAROM ESTHER
GEEN ROBINSON WERD’ - vorige levens en reďncarnatietherapie
Met dank aan
Frances voor haar bijdrage.
Marianne Notschaele-den Boer
RHA Publishing
(*) Op het plaatje bovenaan de pagina zie je gipsafdrukken
van lichamen van gestorven Pompeďanen. Op hun vlucht in 79 na Chr. bedwelmd
door vrijgekomen gassen uit de Vesuvius. Nadat ze gestikt waren kwam de
allesverzengende lava over hen heen, waardoor hun lichamen verbrandden. Na het
stollen van de lava bleef een (lichaams)holte over. Pas eeuwen later werden
deze holtes opgevuld met gips: de afdrukken van hun lichamen kwamen toen
opnieuw tevoorschijn.
Er is een uistekende BBC documentaire, Nederlands ondertiteld,
over dit onderwerp beschikbaar: ‘Pompeď, de laatste dag’ (zie dvd-overzicht)
Terug naar beginpagina voor
andere verhalen.
Naar informatie over
boek met vorige levensverhalen
Een verhaal over Umbrië en de aantrekkingskracht van een
oud huisje in Italië, vindt u hier
© RHA Publishing, april 2009