TROUW(EN)

“Ik zal altijd voor je blijven zorgen…” – over beloftes die eeuwenlang nawerken…

Een vorig leven van Roel (39) uit de praktijk reïncarnatietherapie van Marianne Notschaele-den Boer

© Uitgeverij RHA Publishing/RHA Reïncarnatietherapie

TROUW(EN)

Deze week (juli 2009) vierde ik alweer mijn 20-jarige trouwdag. Al bijna 30 jaar ben ik verliefd op en samenwonend met de liefste man die ik me dit leven wensen kan. Misschien komt het daardoor dat ik zelden cliënten in therapie krijg met relatieproblemen; ik heb niet zoveel affiniteit met het onderwerp relatiebreuk of scheidingsperikelen.

Wel vind ik het boeiend, uit te vissen in welke voorgaande levens partners elkaar al kenden. Regelmatig plannen mensen een consult in voor meer duidelijkheid over hun relatiebreuk of scheiding. Waarom ging het mis? Waarom werd de ene partner ‘zomaar ineens’ verliefd op een ander? Welke gedragspatronen hadden ze kunnen doorbreken? Ligt er misschien een vorig leven aan ten grondslag?

Hieronder een mooi voorbeeld uit mijn praktijk.

Naderende scheiding

Els (36) en Roel (39), tot voor kort gelukkig getrouwd, staan op het punt van scheiden. Ik ken Els oppervlakkig (namen en leeftijden heb ik hier maar even gefingeerd), haar partner Roel heb ik nog nooit ontmoet.

Van Els hoor ik, dat zij en Roel er veel aan hebben gedaan om hun huwelijk te redden, maar ondanks vele therapiesessies & coaching bij collega’s is dat niet gelukt. Ze geven nog om elkaar, maar zullen binnenkort toch ieder een andere kant opgaan in hun leven.

Els vertelt me, dat ze het moeilijk vindt dat Roel ‘haar niet kan loslaten’, ‘dat hij zo op haar leunt’ en vraagt me of er misschien een vorig leven mee te maken heeft?

Tot mijn eigen verrassing antwoord ik: ‘Laat Roel mij maar mailen, als hij daar zelf ook duidelijkheid over wil.’

En dat is wat Roel een paar weken later doet. Met zijn goedkeuring mocht ik onderstaande informatie gebruiken voor deze website.

***

Roel mailt o.a.:

- ik wil minder op Els leunen

- ik vind het erg pijnlijk met het idee te moeten leven dat zij haar eigen weg alleen verder wil bewandelen

- ik hang erg aan haar.

Bij het doorlezen van de rest van zijn email ‘zie’ ik diverse beelden uit een vorig leven van hem aan mijn geestesoog voorbijtrekken:

Vorig leven in de middeleeuwen

Middeleeuwen. Pest/lepra(1*). Vergroeiingen van ledematen.

Twee mannen van middelbare leeftijd (Els en Roel van nu).

‘Roel’ is er het slechtst aan toe qua gezondheid. De mannen in dat leven gaan samen op pad. Platteland, boerenleven.

‘Roel’ leunt letterlijk zwaar op de ander, hangt half op de andere man, wordt voortgesleept door de ander.

Dan zie ik een stadsmuur, een toegangspoort. Poortwachters.

De leunende, zieke man (lepra?) wordt geweigerd, de ander mag wel de stad binnen, maar moet de zwakste achter laten. De achterblijver sterft.

Aan de hand van deze gegevens vraag ik of Roel een verhaal wil schrijven over een voorbij leven van hem als jongeman in de middeleeuwen. Zo krijgt hij hopelijk meer duidelijkheid over waarom hij toen zo op de andere persoon leunde. Waarom dat destijds van levensbelang voor hem was.

Als hij in de nabije toekomst zijn scheiding wil verwerken, zal hij Els los(ser) moeten laten. Hij wil minder op haar leunen, minder aan haar hangen, het minder pijnlijk vinden dat ze haar eigen weg gaat. Dat kan o.a. als hij begrijpt dat de pijn van ‘loslaten=alleen achterblijven en sterven’ thuishoort bij een situatie in de middeleeuwen.

***

Dit is wat Roel schreef:

Ziekte en armoede

“Er was eens een jongeman die leefde in de Middeleeuwen in een kleine gemeenschap van ongeveer 1000 inwoners. Er was veel armoede in deze tijd en er moest hard worden gewerkt om in leven te blijven.

De jongeman (15 jaar) leefde er samen met zijn ouders en zijn oudere broer. Ze waren een relatief gelukkig gezin.

Heel het gezin hielp op het land om voedsel te kunnen verbouwen om in leven te kunnen blijven en in hun dagelijkse behoeftes te kunnen voorzien.

In die tijd waren lepra en pest aan de orde van de dag. Epidemieën trokken gezinnen uit elkaar en roeide soms hele woongemeenschappen uit. Op een dag trof het noodlot ook dit gezin.

Lepra

Als eerste werd vader door de lepra getroffen. Al snel kon hij niet meer op het land werken. De twee zoons beloofden elkaar dat ze extra hard zouden werken om voor hun moeder en zieke vader te kunnen zorgen. Vader overleefde de lepra niet en korte tijd later werd ook moeder getroffen door deze vreselijke ziekte. Ook moeder kwam te overlijden.

De zoons beloofden elkaar plechtig om elkaar overeind te houden en te blijven zorgen voor elkaar, ongeacht wat er zou gebeuren. Niemand zou hen ooit kunnen scheiden.

Een tijd leefden ze samen in de woongemeenschap. Na enkele jaren brak er opnieuw een lepra-epidemie uit. Nu werden ook de jongens niet gespaard. Beide mannen werden getroffen door de ziekte. De jongste was er het ergst aan toe. De oudste werd wel ziek, maar kon nog zo goed en zo kwaad als het ging voor zijn broer zorgen.

Het ziekteproces van de lepra ging erg geleidelijk, waardoor de broers langere tijd op elkaar waren aangewezen. De jongste broer was erg dankbaar dat z’n oudere broer zo goed voor hem zorgde. Hij bracht hem overal heen, desnoods droeg hij hem. De oudste ondersteunde de jongste voortdurend en beloofde hem dat ‘hij altijd voor hem zou blijven zorgen wat er ook zou gebeuren’.

Toen ze niet meer in staat waren om te werken, besloten beide broers om binnen de stadspoorten te gaan wonen om meer bescherming te hebben.

Al strompelend kwamen beide broers aan bij de stadsmuur waar ze werden tegengehouden door de poortwachters. De jongste mocht niet naar binnen omdat de lepra-aandoening te ernstig was en daardoor de kans op verspreiding van de ziekte te groot. De oudste broer mocht wel naar binnen, maar twijfelde. Zijn broer kon niet meer op eigen benen staan door vergroeiing en verlamming. Zonder hem was hij ten dode opgeschreven. De jongste broer smeekte: ‘laat me hier toch alsjeblieft niet alleen achter, laat ons samen blijven’.

De oudste broer ging toch naar binnen en liet z’n broer buiten de poort liggen. Deze stierf na enkele dagen. Niet van de lepra of de gevolgen ervan, maar van het verdriet dat zijn broer hem had achtergelaten.”

***

Op onbewust niveau wordt Roel door de naderende scheiding herinnerd aan een vorig leven waarin: ‘alle paden gezamenlijk bewandeld moesten worden om in leven te blijven’. Maar ‘we’ hoorde bij: 2 broers. ‘We’ hoort niet langer bij ‘Els en Roel’.

De uitspraak ‘scheiden doet lijden’ is zeker waar, maar Roel hoeft er dit leven niet aan dood te gaan.

Door naar dit vorige leven te kijken en dit met Els te bespreken, wordt ook haar duidelijk waarom ze Roel ervaart als ‘te leunend’ en ‘een last’. Voor haar werpen de gebeurtenissen in het voorbije leven een nieuw licht op haar huidige ‘schuldgevoelens’. Ze voelt zich namelijk ongemakkelijk bij de naderende scheiding, doet zoveel als ze kan om Roels ‘nieuwe leven’ na de scheiding aangenaam te maken, heeft moeite met ‘hem in de steek laten’…

Dat hun huwelijk binnenkort eindigt, is pijnlijk. Maar ditmaal is er geen levensbedreigende situatie waarbij de één de middeleeuwse stadspoort binnengaat en de ander achterblijft en sterft. Roel en Els kunnen nu allebei de deur openhouden voor contact. Elkaar loslaten betekent nu: opnieuw beginnen.

Met dank aan Roel (en Els) voor hun bijdrage.

Marianne Notschaele-den Boer

© Uitgeverij RHA Publishing

Meer verhalen over RELATIES en vorige levens op deze website:

- problemen tussen dochter en schoonmoeder

- zussen die elkaar al kenden uit een ander leven

- moeder en dochter nu: monnik en non in een vorig leven

- geboren worden in hetzelfde gezin

- over een niet gewenste relatie

- wat eczeem te maken heeft met de verdrinking van een kind

- waarom je liefde kunt voelen voor een 'onbekende'

- een flitsje van herkenning

- een verliefde ontdekkingsreiziger

En in door mij geschreven boeken: zie beginpagina voor alle informatie www.vorigelevens.nl

(1*) Lepra:

De leprabacterie tast vooral de huid en zenuwen aan die net onder de huid liggen. De eerste verschijnselen van lepra zijn vaak één of meer vlekken op de huid waarin men geen gevoel meer heeft. Hoe langer iemand lepra heeft en niet wordt behandeld, hoe meer zenuwen defect kunnen raken. Hierdoor kan gevoelverlies en verlamming ontstaan. Aan de gevoelloze handen en voeten wordt geen pijn meer gevoeld. Hierdoor ontstaan wonden, infecties en weefselverlies. Vingers en tenen worden korter doordat kraakbeen geabsorbeerd wordt door het lichaam en botten worden onherstelbaar beschadigd.

Lepra komt nog steeds voor.

Pest:

De pest is een ziekte die van de 14^e tot 19^e eeuw in Europa, bij vlagen epidemisch en zelfs pandemisch, voorkwam en enorme aantallen slachtoffers maakte. Men schat dat de ‘zwarte dood’, zoals pest rond 1350 genoemd werd, destijds een derde van alle Europeanen doodde.

Leestip: “Schijndood” van Simone van der Vlugt (voor kinderen én volwassenen).

Hierin staan reïncarnatietherapie, vorige levens en lepra centraal. Een roman die zich afspeelt in het Alkmaar van 1655. Een prima mix van historie, reincarnatietherapie, heden en verleden. Voor cliënten heb ik het boek beschikbaar als uitleenexemplaar.

Terug naar beginpagina voor andere verhalen & boeken over vorige levens.

____________________________________________________________________________________________________________

© RHA Publishing, juli 2009