Angstdromen na geslaagde adoptie – relaties
en voorgaande levens – vreemde allergie – elkaar kennen uit vorige levens –
karmische relaties
Uit de praktijk van Marianne Notschaele-den
Boer © Uitgeverij RHA Publishing
ANGSTDROMEN
NA GESLAAGDE ADOPTIE
Tirza (1*) en haar man wonen in België.
Na een lang zenuwslopend adoptietraject krijgen ze een meisje toegewezen van
bijna twee jaar oud. De biologische ouders van het meisje, moeder afkomstig uit
België, vader uit Marokko, kunnen niet langer voor hun kindje zorgen en doen
officieel afstand.
Tirza is dolgelukkig. Na
jarenlang alleen maar durven hopen op een kindje, wennen aan de mogelijkheid
slechts in aanmerking te komen voor oudere kinderen via adoptie ‘dichtbij’
(België/Europa) krijgt ze nu, zoals ze zelf zegt: ‘zomaar een Marokkaanse
peuter in de schoot geworpen’.
Een coördinatrice van het
Pleegzorgbureau, nauw betrokken bij deze adoptie, wordt door Tirza geroemd om
de perfecte begeleiding. Iedereen is blij en gelukkig om deze goed verlopen
adoptieprocedure. Tirza en haar man zijn in de wolken met hun nieuwe dochter.
Totdat Tirza akelige
dromen krijgt. Nachtmerries.
Ze belt voor een afspraak.
Wil duidelijkheid. Wil dat haar angsten verdwijnen.
Een bundeltje
’s Nachts droomt ze dat ze
‘een bundeltje kind vasthoudt en dat ‘de
echte moeder’ het terug wil’, ‘dat ze
het zomaar komt halen’.
Haar grootste angst
overdag: “Ik ben zo bang dat de moeder
terugkomt, dat ze haar kind terug wil hebben, ook al heeft ze wettelijk geen
poot om op te staan.”
Ondanks dat de hele
adoptie volgens de juiste juridische regels is gegaan, is ze panisch dat ‘haar baby naar een andere
moeder gaat’. “Straks halen ze haar gewoon bij me weg.”
Doel van het consult:
zorgen dat de nachtmerries stoppen. Tirza wil weten waar haar angst mee te
maken heeft. Deels kan ze haar plotselinge angst verklaren, ze is zielsgelukkig
met haar kindje en tegelijkertijd bang dat dit geluk haar afgepakt wordt. Maar
waarom droomt ze zo akelig? Vóór de adoptie droomde ze zelden tot nooit. Nachtmerries
waren haar onbekend.
***
Voordat ik Tirza enkele
situaties uit haar nachtmerrie laat tekenen op papier (2*), reik ik haar kleurpotloden
aan. De potloden zijn bijeengebonden met een dik elastiek. Ze neemt de
kleurpotloden aan en vraagt: ‘Mag ik dat
hele bundeltje wel hebben?’
Op exact dát moment van
aarzeling zie ik beelden in mijn hoofd van een vorig leven van Tirza: een
gesluierde vrouw, haar baby verpakt in doeken, een bundeltje. Woestijngebied.
Ik wacht met daarover wat
te vertellen. Eerst maar eens kijken wat er via haar eigen tekeningen en
concentratie op haar angstige gevoelens naar boven komt uit haar onderbewuste.
Het blijkt op elkaar aan te sluiten….
Tijdens het tekenen
ontstaat een lichte vorm van trance. Via vragen en het oproepen van gevoelens
bij Tirza, komen we uit in een vorig leven. Daarover vertelt ze dit:
Vorig leven: ze halen haar zomaar weg!
“Ik ben in Noord-Afrika.
Tunesië of Marokko. Turkije? Ergens daar. Een warm land, een paar honderd jaar
geleden. Ik ben een vrouw, gesluierd. Ingepakt. Gekleed in grove lappen. Het
lijkt nog het meeste op praktische jute zakken, simpel.
Ik draag een bundeltje. Lappen met daarin mijn baby. Een meisje, ze is pas
een maand of drie oud.”
Daarna barst Tirza in
tranen uit en huilt hartverscheurend: ‘Ze
hebben haar zomaar weggehaald!’
“Ik heb geen macht. Ik ben
jong, een niemand. Heb een donkergetinte huid. Gesluierd. Ik hoor bij een
machtige, vieze ouwe kerel. Hij heeft meerdere vrouwen. Ik ben de jongste,
nummer 4. Er is ook een hele dikke vrouw bij, zij is zijn eerste vrouw.
Voordat ik zijn vrouw
werd, woonde ik bij mijn familie in een grote tent. Daar was ik ook al
onbelangrijk, de 5e dochter. Ik moest jong trouwen, vader heeft me
ingeruild voor een kameel, een jonge kameel. Ik zie het kameeltje, het is
klein. Mijn vader handelde in zout. Ik moest bedienen. Water halen, eten
voorbereiden. Zie een bergachtig gebied. Zand. Rotsen. Troosteloze omgeving.
Eten koken. Zorgen voor.
Als ik bij die man ben,
moet ik weer van alles doen als zijn jongste vrouw. Vrouw nr. 1 is
achterdochtig naar mij toe. Ik vind hem akelig. Toch ben ik de eerste van zijn
vrouwen die een kind krijgt van hem.
Mijn baby wordt me
afgepakt! Ze nemen haar zomaar mee. Ik heb als 4e vrouw niets te zegen. De 1e
vrouw neemt de zorg over. Ik moet me bezighouden met water halen iedere dag, ik
raak mijn eigen kind kwijt aan haar. Het is me onwettig afgenomen!
Zonder baby hoeft het voor
mij niet meer. Ben op een dag de woestijn in gelopen, ver weg van die man en
die andere vrouwen. Van verdriet en dorst gestorven.”
Dan begint Tirza te
lachen, door haar tranen heen. “Zij is het! Die 1e vrouw die daar mijn baby
afpakte, is nu die mevrouw die zo geholpen heeft bij de adoptie. Ze heeft het
goedgemaakt, mij opnieuw een kind gegeven, mij mijn kindje teruggegeven.”
Een vorm van rechtzetting
De baby die ooit in een
warm Noord-Afrikaans land ‘onwettig’ werd afgepakt, werd een paar honderd jaar
later op andere wijze teruggegeven via een adoptieprocedure. Niet dezelfde baby
natuurlijk, maar een ‘nieuwe’ peuter. Vrouw nr. 1 die destijds het kind afpakte
van vrouw nr. 4, deed NU extreem veel moeite als pleegzorgmedewerkster om de
hele adoptie ‘wettig’ geregeld te krijgen. Ze bezorgde Tirza en haar partner
een kindje. Wat ze afnam, gaf ze terug. In een andere tijd, op een andere
plaats.
Tirza’s nachtmerries (3*)
bevatten voornamelijk oude gedachten, oude angsten én informatie die nuttig was
om het geheel rondom de adoptie te begrijpen. Want eerder snapte ze niet waarom
juist zij een peuter ter adoptie aangeboden kreeg. Een meisje waarvan de
biologische ouders uit Noord-Afrika kwamen. Ze vond het hoogstens wat raar dat
de pleegzorgdame zo overdreven betrokken was en dat ze op de adoptiewachtlijst
zomaar naar voren was geschoven, maar had daar verder geen bijzondere aandacht
aan besteed. Dankzij de informatie over dit ene vorige leven werd alles
verklaarbaar, logisch. En juist deze logica gaf rust.
Merkwaardige
allergie
Bij het afscheid nemen schoot Tirza in de lach. ‘Weet
je’, zei ze, ‘Ik had ooit rare jeukplekken. Daar heb ik een allergietest voor
ondergaan in het ziekenhuis. Daaruit bleek dat ik allergisch was voor kamelenhaar. Ik vond dat zo stom, maar nu niet
meer.’
Toen ik informeerde naar wanneer die jeuk begonnen
was, antwoordde ze: ‘toen we wilden gaan adopteren.’
Om deze trigger
kon ik wel lachen. ‘Jammer’, zei ik, ‘dat ze bij allergietesten geen
huidplakkertjes voor vorige levens gebruiken, dat zou handig zijn’ (4*).
***
Lezers mogen van mij
gerust denken dat Tirza dit allemaal bij elkaar verzonnen heeft; zelf vind ik
het een prachtig voorbeeld van karmische relaties en rechttrekken van gemaakte
‘fouten’ in het verleden. We komen nu eenmaal mensen tegen die we al kennen uit
voorbije levens. We herkennen ze niet altijd direct qua uiterlijk, maar op
zielsniveau (ziel+lichaam=mens) gebeuren er mooie dingen J .
Tirza, dankjewel voor je bijdrage.
Marianne Notschaele-den Boer
© RHA Publishing
(1*) Privégevoelige informatie en namen
zijn gewijzigd om herkenning te voorkomen.
(2*) Tekentherapie wordt door mij gebruikt in het kader van reïncarnatietherapie. Zie ook informatie
over consulten vorige levens.
(3*) Repeterende nachtmerries van
volwassenen bevatten soms flarden ervaringen uit vorige levens. Jonge kinderen
verwerken via hun dromen dagelijkse zaken, maar ook vaak onaffe zaken uit hun
meest recente vorige leven.
(4*) Allergie kan veel oorzaken hebben.
Zelf focus ik vanwege mijn werk als reïncarnatietherapeute op oorzaken in het
verleden, waaronder vorige levens, maar niet iedereen is daaraan toe of daarin
geïnteresseerd.
Voedselallergie bijv. kent vele oorzaken,
ook bronoorzaken in voorbije levens (bijv. gestorven tijdens het nuttigen van
specifiek voedsel). Zelf luister ik goed naar hoe iemand zijn of haar allergie
omschrijft. Hoe iemand zich daarbij voelt, wat iemand denkt. In taalgebruik
zitten aanwijzingen naar oorzaak en mogelijke oplossing.
Zie je voedselallergie als iets dat te
maken heeft met NU, dan kan ik van harte aanbevelen: Nooit meer pindakaas!, een praktisch
handboek voor ouders van kinderen met een ernstige voedselallergie. Auteurs
Carla Schellings en Brigitte Ars beschrijven medische achtergrond van
voedselallergie, patiëntbeleving, medische behandelingen, enkele alternatieve
behandelmethodes en geven handreikingen hoe om te gaan met allergiëen in het
dagelijkse leven, het hier en nu.
Andere
verhalen op deze website over allergie en vorige levens:
Eczeem
(huidallergie) en vorige levens
Vorige
levens in Pompeï - uitbarsting Vesuvius
Een
verhaal op deze website over adoptie, reïncarnatie en vorige levens:
Adoptie - kinderen
in ‘t gezin - reïncarnatie
Collega-reïncarnatietherapeute en
voedingsdeskundige Usha Berfelo Albjerg heeft een praktijk waarin zij o.a.
graag werkt met het onderwerp adoptie.
Zie: http://www.holistic-healing.webklik.nl/page/therapeut-
Leestip: roman ‘Het Wachthuis’ over adoptie (auteur Inge Bak)
Meer
lezen op deze website over herkenning van personen uit vorige levens:
Trouw(en)
– over relaties, scheidingen en gedane beloftes – vorig leven lepra
De
achtervolging en de valkuil
In mijn boeken Diehards in de
war, Ik was eens... en Waarom Esther geen Robinson werd vind je vele
praktijkvoorbeelden over reïncarnatietherapie en werken met vorige levens. In
verhalen is regelmatig sprake van ‘herkenning van personen uit vorige levens’.
Terug naar beginpagina voor
vele andere verhalen uit mijn praktijk & boeken over vorige levens.
____________________________________________________________________________________________________________
© RHA Publishing, febr. 2010